Yine Taşmak İsteyen Bir Veda Bulutunun Tüm Ağırlığı Gözlerimde

Son kibritinle bir mum yaktın, o da söndün

Bir bahane buldu gitti. Onun için hiç de zor değildi. Sanki gitmek için gelmişti. Sanki bende dinlenmişti..

Dinlendi, dilendirdi, tüm kabukları kaldırdı, yaraları dillendirdi; gitti...

Bir şarkı bıraktı geriye. Bizimdi... Oda dili geçmiş zamanlara yenildi...

O gün canım çok acımıştı. Canım bile bana acımıştı.

O gün banyoda tek başıma ağladım. Suyuda açmıştım üstelik sesimi kimse duymasın diye. O gün canım çok acımıştı. CANIM BİLE BANA ACIMIŞTI... Bakın ben her yaramı kendim sarabilirimama gecenin ikisinde duvarın dibine çöküp "Ben nasıl dayanırım rabbim" diye ağladığımda oluşan yaramı saramıyorum...

Kadınlar, kendilerini seven adamlardan hoşlanmazlar. Kadınlar ulaşamadıklarına tutulur, onlar için mücadele eder, elinin altındakini de her ihtimale karşı hazırda tutar, onları bütünüyle kaybetmek istemezler. Ne kadar akıllı olursa olsun, kalbi ve aklı arasında kalan bir kadın, doğruyubilmesine rağmen yanlışa gider. Düşer dizlerinin üstüne, oturur kendi haline acır...

Vazgeçersin bazen...

Vazgeçersin çünkü yorulduğunu hissedersin. Çünkü boşa kürek çekmek yorar insanı ve çok sevdigin halde sevilmemek kırar...

Hem yorulur, hemde kırılırsın zamanla. Vazgeçersin işte...

"Gerçekten sevsen vazgeçmezdin ! " derler sana. Ama içindeki kıyametten kimsenin haberi olmaz... Mesela her gece yorganının altında yanaklarını delen gözyaşlarını kimse bilmez. Rahat yataģında göğsüne batan kalp kırığından, uykunu bölen kabuslardan, sokakta ona benzeyen birini her görüşünde agzına gelen yüreğinden kimsenin haberi olmaz. Kimseninruhu duymaz bunları. VAZGEÇERSİN işte sonunda...

Sonralarda her gece aynı dua yı eder durursun.

"Seni sevmeyi, Allah'ım bana unuttursun..."