Ve Oldu Yine Saat

Ve oldu yine saat 04:48.
Dün birlikte buluşup konuşacaktık. Ben yazmıştım sana gece. Konuşacaktık işte. Sana içimi dökecektim. Sana soracaktım neden bunları yaptığın için. O kişi neden benim olduğum için. Bunların hepsi ne için olduğunu. İçimi dökecektim neden biliyormusun? Belki kalbim rahatlar diye, belki vicdanım rahatlar diye.. Tam olarak emin değildim ama son çaremdi bu benim.

Ya veda etmek ya da bir son konuşma. Tabiki ne oldu biliyor musun? Herzamanki gibi göremedim senin o güzel yüzünü, o güzel gözlerini. İlk başlarda iltifatları sen yapardın. Artık senden iltifat duyamıyorum, iltifatları köy bir kenara. Yazmıyorsun bile artık geri...

Bilmiyorum ben senin için daha birşey ifade ediyormuyum veya yok, hiç senin için hiç birşey ifade etmişmiydimki ben? O gözlerinle kimlere bakıpta bana yalanlar söylüyordun bilmiyorum, ama bundan eminimki, yalandan öte daha fazlasını saklıyordun sen o güzel ela gözlerin arkadında. O güzel yüreğin arkasında.

Aslında sen çok iyi birisisin. Ama galiba kendin ne istediğini bile bilmiyorsun, bundan bende emin değilim. Beni unutsaydın direk zamanın var demezdin. Herzamanki gibi yanlış anlaşılma oldu ve görüşemedik. O kdr beklemiştimki seni, saat kaç olursa olsun ne zaman geri yazsan bile buluşurdum galiba.. Bu kadar çaresizim işte ben şu an dünya yakışıklım..
Ben artık kimden bu iltifatları duycam sen söyle bana? Çok özleticeksin kendini bunu biliyormusun ?.. Ara sıra yaz ama olur mu? Yoksa ben dayanamam sensizliğe, zaten seni sensiz yaşarken ama olsun dayanırım ben bunada, neticede razıyım buna.
şu an oturmuş senin resmini izliyorum. o güzel ela gözlerini, gamzelerini, yüz hatlarını, dudaklarını... Ne kadar göz yaşlarım tükendi bitti bende bittim dediysem daha fazla göz yaşları aktı gözümden, daha fazla ağladım ben senin ardından. Bitti tamam kendine gel dediğim an, 4 tane mum yakmıştım başta, onları söndürürken dedimki kendime; Bunları söndürdüğüm an herşey bitecek ve sen yeni bir sayfa açıçaksın kendine.
Birincisini söndürdüm ikincisinide söndürdüm . Üçüncüsünzde söndürürken , dördüncüsünde sana elveda diledim. Dua ettim sönmesin diye, belki küçük bir umut vardır diye. Söndürdüm.
Söndürdüm ama baktımki ikincisi sönmemiş, tamda orada kalbimde birden birşeyler hissettim. Birşeyler cız etti. Belki bu Allahtan geldi diye. Bekle biraz daha dayanım diye. Dua ettim senin için. Ve kalbimi küçük bir umut bağladı. Belki olabilir diye bekle biraz daha diye, dayan sabret diye... Yazar belki o yarın birgün diye. Bir kaç dakka sonra Söndürdüm mumu.. Ama tam sönmedi. Sonemedi. Hala sakince, ben senin arkanda kaldığım gibi, devam ışıldadı azcık azcık. Söndüremedim o ışıltıyı.. Biraz daha beklicem.. Ama unutmaki çok beklyemem.. Seni hayatının sonuna kdr bekliyemem.. Dayanamam sensizliğe. Seni sensiz yaşamak için gücüm yok kalmadı artık. Bunu unutma..