Kalemimde Yankılanıyorsun Bu Gece!

Dert vurgunu olmuşum bir baksana, acı içinde kıvranıyor ruhum. Bugün, vazgeçişlerim dahi kapı duvar vicdanıma. Çok şey istiyorsam, bencillikse eğer bu yaptığım neden bu kadar mutsuzluktan uzağım? Neden bir şarkının her sözcüğü tokat gibi çarpıyor gözlerime? Cevap ver adam, neden iki kişilik yalnızlığımızda tek başımayım?


Yoruldun mu benden..o kadar da karışık değilsin derken... Bana kalsa bitmezdi, kalem kağıda hasret yaşardı ama bitmezdik. Oysa bana kalmadı, hakkım yoktu değil mi? Çocuk ruhum hep hak etmediklerini istedi. Gel, bak yine o şehirdeyim. Şimdi şimdi geliyor aklım başıma.


Kalemimde Yankılanıyorsun Bu Gece!


Kim bilir belki de sözcüklerimden anlaşılıyordu acemiliğim. Ders verdin bana aklınca. Büyümedim ama, inadına. Hala o küçük kız, hala saçmalayan, hala ben ve hala bende olan sen. Ne yaptın böyle adam?! Bırakmayacak mısın kalbimi, atmayı bırakmadan? Yoksa ben miyim geçmişimi kovalayan?Varsın kovalayayım, bilmeyeceksin ne de olsa.


Ben de bilmeyeceğim, korkma. Korkma, ışık tut gecelerime. İzin verme yine basmakalıp cümlelerime. Susma, susuşun cehennem, susuşun azap. Gül mesela, dünyanın en saçma hikayesini masal diye anlat bana, gül aptallıklarıma, gül uykuya dalışlarıma, bu satırları yazıyor oluşuma dahi gül hatta.


Gül...Gül...Gül...Susma..!

Kalemimde Yankılanıyorsun Bu Gece!
Cevapla