İlişkide Güven Sorunu

Güvensizliğim yüzünden daha kaç kişiyi kaybedeceğim?

22 yasında, insanlara güvensizliğin zirve noktasında olan şüpheci paranoyağın tekiyim. Bu geçmişimdeki biçok insanın içinin boş çıkması , yediğim kazıklar.. En büyük şoku da babamın anneme ihanetiyle yaşadım. Kimseye evet diyemedim ömrüm boyunca. Birini sevmekle hayatımın değişeceğindn dahi habersiz o duygulara uzak biriydim. Birazda muhafazakar bir ailede yetişmemden kaynaklı herhalde.

2 yıl önce Kasım 18 de 10.30 civarı biriyle tanıştım. Hiç olmayan bişey oldu içimde. İçimden bir ses bu adam senin beklediğin kişi dedi içimi bir mutluluk kapladı. Bunu yokluktan duygusal boşluktan vs zannetmeyin. Benim o işlerle alakam yoktu hani aramıyodumda. Sonra gel zaman git zaman konuştuk aylarca... Ona o kadar bağlanmıştım ki. Bazen saatlerce konuşurduk ama o kadar az bir zaman geçmiş gibi gelirdi ki.Ama bir gün gitti.

Günlerce onu takip ettim

Ne olduğunu niye olduğunu anlamadım günlerce onu takip ettim sosyal medya hesaplarını evinin oralarda gezindim yok yok.. O kadar özledimki öyle böyle değil. bir gün belki çocukça ama fake hesap açıp ağzından laf almaya çalıştım. Az çok hoşlandığı kızların karakter özelliklerini de bildiğim için öyle biriymsim gibi konuştum. O gece benden birine bahsetmiş sonra mesj attı böyle böyle onun haberi yok ama bana bunu dedi diye bende gittim aslında fake olduğumu kim olduğumu ona söylemedim ama o gitti tabi ona yetiştirdi böyle böyle seni tanıyan biriymiş diye. Sonra tabi mesaj attı kızdı bağırdı çağırdı.

Çekti gitti.

Nefes bile alamadığımı hissettm astım hastasıyım zaten o havalarla balkonda orda burada sabahı zor ettim. Arkadaşlarım ne olduğunu bilmeden beni teselliye çalıştılar yüzüm kireç gibi olmuştu çünkü.Günlerce mahvoldum bilen tek bir kişi vardı Onu genelde onla dertleştm. Canlı bir cenazeydim sanki herkes ne oldu sana ruh gibi geziyosun dedi. Gel zaman git zaman tam 39 gün sonra bu bana yazdı whatsapptan. Birazda şakacı bir dille barışmaya çalıştı ben yüz vermesemde tabi dyanamadım barıştık...(hemen olmasada)

Sonra bir ay daha konuştuktan sonra bir gece ben sana karşı boş değilim dedi. İşte seviyorum seni filan. Ben o anda kitlendim korkuyla sevinç arası bişey oldu bende. Midemde filler tepindi durdu.Ne cevap vercemi bilemedim. Genelde duygularımdan önce mantığımla hareket ederim ne kadar beni ele geçirmiş olsalarda. Bu yüzden reddettim onu zar zor da olsa. Güvenemedim çünkü o fake hesaptaki sonuçta tamam bendim ama başkası olarak konstu. bir kere daha yaptım bunu ısrarla sordm faceden konstuğun biri var mı diye yok dedi olsa söylemem mi dedi. Halbuki vardı. Gel de bu adama güven şimdi.

Gene konustuk, aylarca yalvardı sevgili olalım şöyle seviyorum böyle seviyorum gene güvenemedim. Bir kere kırıldı ya olmazdı. Ama hiç gitmesin istedim, gitmez sandım. Çıkmasak da hergün konusruz yazısırız kıskanırız özleriz sandım ... olmadı.. gitti. Şu an belkide daha farklı aşklara yelken açıyor, ben de onun acısıyla kaldım böyle Bugün 2 yıl oldu nerdeyse hiç çıkmadı aklımdan.

Daha yazamadğim birçok ayrıntı var ama sonucu benim güven problemimden kaynkli bitti. Şimdi istesemde silemiyorum içimde bir yara olarak kaldı. Kimseye kafamı çevirip bakamıyorum her yerde o var sanki.. Dayanamıyorum Allah kimseyi böyle sınamasın...Çıkmadı mı çıktı karşıma kimine göre ondan daha ön numara biri karakter olarak ama arkadaştan öte bakamadım ona. bir kere Onu seviyodum ben . Yanlış zamanda doğru kişiydi belkide.

Ama ben tüm yanlışlıklarına rağmen hala O'nu istiyorum..