Evet arkadaşlar, ilk bencem olduğu için umarım bu işi elime yüzüme bulaştırmadan beğeneceğiniz bir Bence oluşturabilirim.
İlişkinin başı...
Kadın, korkaktı, ürkek. Erkek cesurdu, kadınına "Hadi" demesi gerek. Genelde sustu.

Anladı kadın böyle olmayacağını. Sevgisini sorguladı adamın. Bulamadığı cevaptan yakındı ama sevgisinden ödün vermedi. Haykırdı cihana sevdiğini, sevgisini...

Bir süre sonra sıkıldı erkek bu ilgiden. Onun için bu çok fazlaydı, çünkü gördükleri hiç yapmadıklarıydı. Esaret hissetti, yanıldı. O an aklına gelen kaçmaktı.

Bitiyordu, kadınsa harap. Tek yolu duygularıydı. Ancak onlar dokuna bilirdi adamın kalbine. Anlattı duygularına ama adam çok inançsızdı bu duruma: duygu sömürüsü dedi. Kadın ağladı hallerine ve adam timsah gözyaşı dedi bu hüzne.

Kadın ona kalpsiz dedi. Erkek alınmadı bile. Halbuki ilk başta kadın ona "Cesur" demişti, yanılmış olmalıydı; ilişkinin korkağı: ADAMdı. Belki de sevdiğine kıyamadığındandı; lafımız edilmesin, adı kirletilmesin.

Seviyor mudur bilinmez ama bu evreler geçmişse bir ilişkiden adam mecburdu "Kalpsiz" olarak kalmaya.

Ve kadın inandı: Erkeğin Duygusuz Olduğuna...
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar