Bence Aşk Gerçekten Mucize

Onu bir gün kaybedeceğim korkusuyla tüm üniversite hayatın boyunca arkadaşıymışsın gibi davranmak zorunda kalıyorsun. Hergün ne yaptığını ne yediğini merak ediyorsun. Morali bozulduğunda saatlerce kim bu hale getirdiğini merak ediyorsun. Onlarda kurgu yazıyorsun. Okula bitiyor, Arkadaşlık bağı kopuyor. O evrede başkalarını sevmeye çalışıyorsun kimse ona benzemiyor diye sevmiyor, sevemiyorsun.

Tesedüf eseri yollarınız karşılaşıyor. Hiç ummadığında anda yıllar önce önce yaşadığın midende ucak kelebekleri, mutluluklar sürekli dans edişlerini tekrar tekrar yaşıyorsun. Daha da güzeli oluyor sevdiğine kavuşuyor. Onunda yıllardır seni beklediğini öğrenerek. Sonra hayatında mucizen oluyor. İlk göz ağrı , bakmamaya doyamadığı, bir gün onu bırakıp gidecem korkusuyla telaşlarını görüyorsun. Önemli olduğunu önemsendiğini düşünüyorsun.

Mutlusun daha ötesi var mı ?Herşey daha güzel oluyor.Ama hergün onu kaybetmekten korkuyorsun ama mutlusun uyandığında sesini duyabiliyorsun. Dünya başka güzel oluyor. Kariyerindeki hedeflerine gidiyorsun. İnsanları daha çok seviyorsun ve bir sürü güzel seye tanık oluyorsun.

Sonra küçük bir sudan sebeplerle kavga edip, yıllardır sevdiğin adamın sana duvar oluşunu görüyorsun. Günden güne kalınlasan bir duvar. Önce belli etmemeye çalışıyorsun. Çok gidecek korkusuyla saldırıyosun. Kırıldığın kadar kırmaya başlıyorsun.

Sonra ne mi oluyor? Bir anda senden vazgeçiyor. Eskisi gibi sevemem seni diyor. bu cümleyi kullanırken gülümsüyor. Dışarda benden çok var diyor. Seni sıradanlaştırıyor. Umursamıyor, tüm olanların sucunu senin omzuna bırakıyor ve arkasında bile bakmadan gidiyor. Şimdi hayat benim için şöyle devam ediyor. Hergün meraktan ölüyorum. Yemek yemeyeli çok uzun zaman oldu.Ağlamaktan ve sürekli uyur halde olmaktan kariyerimde beni terkediyor duruma geldi. Sürekli yürüyorum ve bir arabanın altında sessizce ölmek mi daha iyi diyorum.

Mucizeye mi noldu?

Arkadaşlarıyla eğlenmesine devam ediyor. Ve zerre kadar umrumda değilim.