Burcunuzdan utanıyor musunuz?

Utanmak mı? Bir İkizler zekâsı ile Oğlak ciddiyetinin aynı bedende buluşması bu evrene verilmiş en büyük lütufken neden utanayım; olsa olsa dışarıdaki insanların bu kombinasyonun ağırlığını kaldıramamasından hafif bir mahcubiyet duyarım, o kadar.

İnsanların "Ayy İkizler mi, iki yüzlü onlar, arkadan iş çevirirler" diye ağlaşması tamamen vizyonsuzluktan kaynaklanıyor. İki yüzlü değiliz; ortalama bir faninin tek bir konuyu kavramaya çalışan hantal beyni bizim tek bir saniyede açtığımız kırk sekiz sekmeyi ve o sekmeler arasındaki muazzam bağlantıları idrak edemiyor. Hızlı düşünüyoruz, çabuk sıkılıyoruz, ortamın bayat enerjisini anında sezip vites değiştiriyoruz. Buna adapte olamayanlar da köşede oturup "Bunlar çok dengesiz" diye dedikodu kazanı kaynatıyor.

Ama asıl şaheserlik yükselen Oğlak zırhında başlıyor. Dışarıdan bakan biri beni ilk gördüğünde sanki dev bir holdingin teftiş kurulu başkanıyla ya da vergi dairesi müdürüyle karşı karşıya olduğunu sanıyor. O buz gibi mesafe, jilet gibi duruş, kimseye eyvallahı olmayan o kurumsal ciddiyet karşımdakine anında ceketinin önünü ilikletiyor. İnsanlar o ağırlığı görüp çekinirken, arka planda İkizler aklı çoktan onların bütün açıklarını yakalamış, durumu tiye almış ve üç hamle sonrasının planını yapmış oluyor.

Yani hem sistemi, kuralları ve kariyeri Oğlak gibi tıkır tıkır inşa edip hedefe kilitleniyorsun; hem de İkizler sayesinde kriz anında kıvrak bir zekâyla lafı gediğine koyup işin içinden tereyağından kıl çeker gibi sıyrılıyorsun. Kendi içinde bu kadar kusursuz bir kriz yönetim mekanizması varken, burcumdan utanmak şöyle dursun, millete bu seviyeye gelebilmeleri için danışmanlık faturası kesmediğime dua etsinler.