Benim kaderim ne olacak?

Zaman… Seni köşeye sıkıştırıyor gibi hissettiriyor yaşın ilerledikçe. Üzerinde ağır bir yük gibi duruyor. Zamanı düşünmekten etrafında akıp gidene yoğunlaşamıyorsun. Bu tuzağa düşme yeter, gerisi gelir.

Açık kalan görev, güzel ifade oldu. Çünkü bu görevi sana veriyorlar yap diye. Maalesef böyle bir durum var. Sen hazır mısın peki evlenmeye, en azından psikolojik olarak? Artık hayatının hiçbir zaman eskisi gibi olmayacağını bilerek?

İlişki deneyimin oldu mu? Yani erkekleri tanıyabilmek adına

Erkeğin dünyasına, kimyasına uzak bir insan değilsin o halde. Yaşadığın ilişki veya ilişkilerde doğruyu yanlışı üzeni mutlu edeni ufak ufak da olsa deneyimledin. Yapman gereken, kendini içe kapatmadan, başkalarının seni görmesine, fark etmesine izin vermek. Senin için doğru olan, seni bir şekilde fark etmemiş olanların arasında bir yerlerde duruyor şuanda

Yaşadığın çevreyi nasıl kullandığın ile alakalı. Evlenecek düzgün ve anlaşabileceği bir insan arayan o kadar çok erkek var ki. Senin yaşadığın yerde, çevrende olmaması imkansız. Ama insanların seni görmelerine, fark etmelerine ve tanımalarına izin verdikçe. Sosyal yaşantın nasıl?

Eğer hayat arkadaşı istiyorsan, insanların seni tanımalarına fırsat vermek zorundasın. Yoksa iş sonunda görücü usulüne seni mecbur bırakır