Artık hiçbir şey anlamlı gelmiyor...

son 1 senedir birini platonik olarak seviyorum. gecemde gündüzümde o var. onu görmeden eve döndüğüm günleri günden saymıyorum. elimi atsam tutacağım kadar yakın ama çok uzak işte. ders çalışamıyorum. hiçbir şeye konsantre olamıyorum. onun bulunduğu çevreden ayrıldığım zaman her şey çok boş geliyor. sanki sadece onun için yaşıyorum. o benim farkımda bile değil. aileme belli etmemeye çalışıyorum onların yanında gülüyorum eğleniyorum ama günden güne içimde bir şeyler ölüyor sanki. kara sevda falan derler bu mu benim yaşadığım. var mı benim gibi hissedenler? hayata dönmek istiyorum. yaşamaktan zevk almak. ne yapmam lazım? siz olsaydınız ne yapardınız?