" Cennetim olur musun ? "

''Rabb'im öyle bir kâinat yerleştirmiş ki gözlerine; rengârenk ve aşk kokan dünyalar, cennetler var gözlerinde. Cansın, cânansın, yüreğimde olansın... Gönlümün biricik sultanı, hem dünyalığım hem ahretliğimsin sen... Yokluğun ölüm zehri, varlığın âb-ı hayat... Bir bakışın ömre bedel... Bir tatlı nazârınla unutuveriyorum her şeyi, bütün dert ve sıkıntılarım bitiyor, bu dünyaya ait olmayan bambaşka bir hâle bürünüyorum, hangi gezegende yaşadığımı unutturuyorsun bana. Hele bir de gülüşün var ya; dünyalara bedel, sorma gitsin...

Rabb'im öyle bir efsun gizlemiş ki sözlerine; belki sen bile farkında değilsin, bir tatlı kelâmının yüreğimi nasıl da erittiğinin. Bir ''canım'' deyişin yetiyor gönlümün kanatlanıp uçmasına, bir ''aşkım'' deyişin yetiyor beni kendimden geçirmeye. Suskunluğun bile ayrı bir güzel senin... Kelimeler kifâyetsiz kalır senin gibi bir güzellik âbidesine...

İltifat değil bunlar; hak ettiklerini söylüyorum sadece. Dedim ya; Rabb'im cenneti saklamış sözlerine, gözlerine, her şeyine bir parça koymuş cennetten. Sanki benim için özel olarak yaratmış seni... Diyeceğim o ki; CENNETİM OLUR MUSUN?''

demek istediğim birisi var ama henüz tanımıyorum kendisini. Yakında yüzünü görürüm de konuşuruz inşallah. Vesselâm :)