İyi anılmak mı kötü hatırlanmakmı?

Kadınım, göğsümde bıraktığın acıya rağmen ağlarken yüzüstü yatabiliyorsam hala yine de iyi insanlarla karşılaş diye dua ediyorsam Allaha sana olan sevdamdandır bilesin...
Hakkında kötü bir baht dileyecek kadar aşağılamayacağım kendimi bu dünyada kim ne yaparsa bir tek kendine yapar
Birinde iyi kalmakta kötü anılmakta herkesin kendi eseri bende güzel kalmadıysan kabahat benim değil sende biliyorsun hep iyi niyetimden dolayı kaybettim bu hayatta o yapmaz o gitmez o söylemez dediğim kim varsa hep aldattı beni ama hic biri senin kadar derine bırakmadı acısını
Hayatımdaki hiç bir kayıp senin kadar koymadı bana sana da çok görmüyorum aslında sende haklısın herkez haklı sadece ben haksızım bu diline yandıgımın dünyasında birtek ben hakediyorum yüzüstü bırakılmayı kandırılmayı ne yaparsın işte her şey gibi iyi niyetinde fazlası zarar kimse zorla sevdirmedi kendini hiç kimse zorla guvendirmedi kendini ben yüreğimin cezasını çekiyorum kimseye kırıldıgım falan yok ama su varki çok ders aldım aldığım her darbeyi tecrübe diye etime çeltik attım ben çok şey öğrendim nihayetinde bundan daha fazlası olamaz dediğim herseyin daha fazlasını gördüm artık hiçbirşeye şaşırmam bu hayatta hiç kimse beni hayal kırıklığına uğratamaz
Ben son yapragimi sende döktüm baharıma yagmur olmayan kimseye cicek açmam bir daha
Hayat devam ediyor işte kimin nereye gittiginin ya da kimin nerede kaldığının bir anlami yok
Yastığa başını koyunca birçok şeyin pismanligiyla kalbin sıkışmıyorsa ne ala ne güzel
Gercekten hür bir vicdan gibisi yok insan herkesi affediyorda birtek kendini affetmeyi başaramıyor
Dilerim bir gün kendini bağışlamayı başarırsın
Ben seni coktan affettim...
Bir zamanlar aşktın gönülden düştün
Sonra kabuk oldun yaradan düştün

Bunlar sana son sözlerim sana
Kabuk düşünce yaranın bir hükmü kalmazmış
Şimdi hükümsüz bir acısın bende
Kimin gozlerine güldüysen artık ona ağla, ona üşü, ona üzül...
Ben bir daha acımam sana...
Kadın acımam bilesin...