Nişan yüzüğünü atan bir kızın attıktan iki hafta sonra bir adamla seni çok özledim diyerek

Bu adam da buna yazıyor,o da böyle karşılık veriyor,adam diyor karşılıklı baş başa bire bir oturma zamanımız gelmiş demekki diyor.


Nişandan önce aşırı mutluyduk nişandan sonra aşırı mutsuz.


Şimdi istediği gibi düşünsün...Allah nasıl biliyorsa öyle yapsın.

Sağolasın anladım ama verdiğim emeğe onca gözyaşıma ve debelenmeme çok üzülüyorum.Saflığımla alay ettiler.

Devamlı ben mutlu değilim diyordu,yaşananları unutamıyorum diyordu.Facebookta konuşmadan önceki bir mesajımı bulmuş onunla beni yargılamıştı.O zaman daha ayrılacaktı.Hep böyle böyle iknaya çalıştım.

İkincisi olabilir,şimdi adı aldatmamak tabi.

Anasına da kendisine de dedim,haketmediği yüzüğü geri versin ya da bir yere bıraksın dedim.

Doğru söylüyorsun,ben en iyisi sevilmeyi ve çok sevilmeyi beklemeliyim,yoksa fedakarlık yapıp zorda kalan ben oluyorum.

Herşeyimi verdim,sorgu sualsiz,ailesine saygımı eksik etmedim,kendisinden adım başı sevgimi eksik etmedim,bir gün görüşüyorduk iki gün sonra hadi çıkalım diyordum daha iki gün önce çıktık diyordu..Böyle böyle neler neler...Ama hep suçlu bendim.Tepki gösterip haykırınca yine suçlu ben oldum.Geçen gün beş tane bira içtim midem bulandı acil serviste serum aldım.

Doğru söylüyorsun,sevgi mekanik ve bu kadar imkansızlaştırılan bir şey olmamalı.Sırt sırta verelim güçlükleri yenelim diyordum,sana önce güvenmem lazım diyordu,ne desem sukoyveriyordu.Bir eleştirim olunca da zaten hep ben suçluyum diyordu.Onu sinir etmeye çalışan bir dünya varmış gibi kılıçları kuşanmıştı.

Şu an sadece verdiğim emeğe ve sarfetiğim özveriye üzülüyorum.

Ağustosta tanıştık,Eylülde nişan olduk Kasımda ayrıldık.

Bir araya gelemiyorduk,bir araya gelince vakit geçirilse eğlenilse gülünse bir çok zorluk da zorluk olmaktan çıkabilirdi,bizi gülümsetecek şeyler haline gelirdi.