Bir insan neden dışardan korkar? Neden evden dışarı çıkmaya korkar ki?

Kişilik yapısıyla alakalı ya

Hepimiz biraz aynı değil miyiz. En güçlü insan, aslında çoğu zaman çok zayıf olabilir. Burada ne yaptığın önemli biraz. Doğru yanlış gelmedi önemli değil, sadece hareket etmek.

Maalesef insanın kişiliği hayatını etkiliyo

O kişi aklında hayal edip kendinle özdeşleştirdiğin kişi değil mi? Niye farklı bir kişilik hayal etmiyorsun. İnsanların ona inanıp inanmaması mühim değil, sen inan yeterli.

Hayır insanın kişiliği doğuştan gelir ve çocukluk ergenlik çağlarında da şekillenir oluşur kişilik daha da değişmez

Sigaraya başlama bırakamazsın. Hep önyargılar, hep önyargılar.. Değişir, kendimi değiştirdim, değişen insanlar gördüm. Onu söyleyen yalancılara inanma..

Kisilik değişmez ama karakter değişir kişilik insanın özelliğidir yapısıdır özüdür değişmez utangaç çekingen bir insan kişilik olarak öyledir

Dışarı çıktığımda bütün kalabalığın bana baktığını hissettiğim, birileriyle konuşurken utandığım, rahat hissetmediğim, insanlar ne der kaygısını sürekli taşıdığım. 6 ay evden çıkmadım. İnsanlarla karşılaşmamak için sabah 4'de balığa gider 7'de eve dönerdim. Bütün bunları yaşadım. Bütün bunlara rağmen artık yeterli dediğim anda geri topluma karıştım ve saydığım bütün kötü özelliklerim kayboldu gitti. Kişilikmiş karaktermiş, bunlar benim sadece birer kelimeden ibaret.

Ben çocukluğumdan belli bu yaşıma kadar böyle yaşadım yani kendimi bildim bileli böyleyim sonradan böyle olmadım

Normalde zor demem lazım fakat zor olduğuna inanma, öyle olduysa ne olmuş bundan sonra farklı olsun. Kırsal bir yerlere gitme ihtimalin yok mu bir süre, az insanın olduğu, dışarı çıkmaktan daha az rahatsız olabileceğin.

Yalnız ben doğadan sokaktan dış ortamdan bile korkuyorum

Beni de karamsar yaptın şimdi.. İyi kötü empati kurabilirim de bu kadarını yaşamadım. Eğer çocukluktan beri bunu yaşıyorsan bu çok normal. Korktuğun şeylerle ilgili tek tek sebepleri üzerinde durarak, altındaki ve onun dahada altındaki nedenleri ortaya çıkararak, korktuğun şeyleri daha iyi tanıyarak, zorlayarak değilde isteyerek yüzleşmen lazım. Şu anki ruh halinden artık sıkıldıysan bir adım atmanın zamanı gelmiş. Bunu geciktirmek ya da hemen yapmak sonucu değiştirmeyecek. Sonunda o kapıdan dışarı çıkmak istiyorsun, yapacaksın.

Evet haklısın ama bu sorun zamanla daha da ağırlaştı ilerledi durmuyo yerinde sürekli dibe sürüklüyo beni kurtuluştan her geçen zaman daha da uzaklaşıyorum

Belki bir gün artık yeter kaybedecek neyim kaldı, dünyada insanlarda önemli değil diyerek atacaksın o adımı. Bazen çok uzaklaşırsan yakınlaşırsın. Belki yeterince uzaklaştın.

Belki de akıl sağlığımdan beden saglığımdan olurum belki de intihara çıkar yolum

Hey hey dur biraz.. Seni daha karamsar yapmak için söylemiyorum bunları. Akıl sağlığın, beden sağlığın, intihar, bunları kaybetmek hayatla yüzleşmekten daha kolaymış gibi bahsedemezsin, durumun ne olursa olsun, yaşadıkların hissettiklerin ne olursa olsun gidilecek bir yolun vardır mutlaka. Yolun çok güzel olması da gerekmiyor. Devam edince iyi hissedeceksin.

İnsanı intihara götüren bir sorun yaşıyorum ve boşluktayım artık hayattan beklentim yok yaşama hevesim yok sanki boşa yaşıyormuş gibiyim

Boşlukta olmak her zaman kötü değildir. Önemli olan içindeki hayata dair taşıdığın anlamı kaybetmemektir. Hayal etmeye dahi korkar hale gelirsin. Gerçeklik nedir bir insan için? Bir yanılsama bir hayal değil midir? Şu hayatta iyi ve kötü bildiklerimiz birer yanılsama, canımız acır birer yanılsama, gerçek olana biz ne hissettiğimizle karar veririz. Sadece düşünerek, hayal kurarak bunları gerçekleştirmeye dahi çalışmadan mutlu olan insanlar var. Tabi bu biraz polyanacılık gibi oluyor. Ben pek sevmiyorum kendimi kandırmayı. İster kendini kandır, ister kendi hayallerinden bir gerçeklik yarat. Nasıl bir yol olduğu önemli değil, içinde bir umut, bir ateş bırak. Sonuçlar istediğin olmadıysa ne olur? Benim düşündüklerim de her zaman olmuyor, en iyi hissettiğim bir anda her şey kaybolmuş gibi hissedebilirim. Önemli olan tek şey var, farkındalık. İster evde ol, ister dışarıda, hayatı fark et, dünyayı fark et. İyisiyle kötüsüyle, mutluluğuyla acısıyla, doğrusuyla pişmanlığıyla hepsini kabul et

Haklısın ama benim sorunum sanki bambaşka ne biliyim sanki doğuştan böyleyim bir eksiklik var bende yani diğer insanlar gibi değilim olamadım olamıyorum sanki hayata uyumsuz gibiyim

Uyum konusundan bakacak olursan dünyaya uyumlu ve aklı başında sadece 1 insan tanıdım. Bu genellemeye kendimde dahilim. Tüm toplum içerisinde hayatı istediği gibi yürütebilen insanlar yok. Birçok insanın doğuştan gelen özellikleri belki senden daha kötü. Bazen bu insandan hayatta bir şey olmaz diyorsun, bir bakmışsın hiç olmadık birine dönüşmüş. Bazen insan yumurtanın içindeki bir canlı gibidir. İçinde kaldıkça olgunlaşır. İçinden ne çıkacağı sana bağlı civcivde çıkabilir, yırtıcı bir timsahta, gururlu bir şahinde. Dünyaya bir yumurta olarak geldiysen içinden bir gün elbet çıkman lazım. Mühim olan nasıl çıkacağın.

Evet çıkamıyorum kaldım yumurtanın içinde ve çürüdüm resmen

Biraz gayret et o zaman. Yapacağına inanıyorum.

Psikolojik bunalım zamanla insanı hayattan kopartıyo

Kopmak iyidir. Nerede duracağını da öğrenmek lazım. Bende hayattan kopmak istiyorum ama yapamam. Artık zarar göreceğimi hissettiğim yerde durdum. Hayatı çek içine doldur boşluğu. İyi kötü, yalan gerçek yargılama. Dışarı çıkmasan da korkular senin içinde değil mi? Dışarıda değil onlar. Sadece içinde. Hayatın en can yakan, en büyük korkuları içindeki küçük korkulardan daha az kötü.

Kendini sorgula ve nasıl düşüncelerini yeniden gözden geçir. Belki tek bir fiske ile kırılacak kabuğun.

Ben zaten senelerdir sorguluyorum herşeyi ama ben hep aynıyım

Değişim bir kelime ya da bir cümle kadar basittir. Sözünü kopyalayıp değiştiriyorum izninle;
"Ben zaten senelerdir sorguluyorum her şeyi artık aynı olamam"

Çok savaştım kendimle ama hep aynıyım çırpındıkça daha da dibe battım

Yöntemin yanlış. Defalarca denediğin halde olmuyorsa eğer yönteminde bir sorun olmalı. Farklı şeyler denediğini sanıyorsun, aslında hep aynı kısır döngüye sıkışmış olabilirsin. Hemen dış dünyaya çıkman gerekmiyor. Evindeki yaşayış tarzından başla değiştirmeye, aynı yaptığın şeyleri yapmayarak başla mesela. Yavaş yavaş değiştir hayatını. Bir değişim merkezi oluşturmak cesaretini arttırabilir.

Haklısın ama ben anormalim bu dediklerin bana imkansız geliyo ve insan yaşlandıkça zamanı daralıyo sanki hayata geç kalmış gibi

Ben son sözümü bırakıyorum bu soruya;
Şimdi ya da sonra fazla geç olmadan yapacağına inanıyorum.

Peki sağol

Sende

Sen çıkabiliyor musun

çıkıyorumda clup a gitmiyoz işimiz gücümüz illaki oluyor dışarı çıkmadan yaşanmaz ki

Ben disari çıkmadan yaşıyorum

nasıl yaşıyon ne yiyiyon ne içiyon gelirini nasıl sağlıyon yoksa bendebayılmıyom valla çalışmaya :D :D

Parasız yaşıyorum gelirim yok ailemle yaşıyorum ama bir masrafım giderim yok