Nasıl sevgili oluyorsunuz?

sevgili olmadan direkt evlenme teklifi mi edeyim?

hem sen şimdi sdvgililere ciddi düşünmeyen aklı beş karış havada, yediğim yedik gezdiğim gezdik içtiğim. içtik diye sevgilileriyle dolaşan sadece akıllarında belden aşağı çalışan insanlar olarak mı nitelendiriyorsunda evlilikle sevgililiği bu kadar birbirinden ayırıyorsun? bana göre sevgili olmak evlenmek için tanışma sürecidir

başka bir soruda gördüm kişi aynen benim gibi düşünmüş ve cevabı orda buldum :) 25 yaşından önce çoğu kız kısmı evli nişanlı sözlü hatta sevgili olmadığı için sevgili olmak basit bir hal alıyor. amaaa 25 yaşından sonra (erkek için) zorlaşıyor. beğendiği kız ya evli oluyor ya sözlğ, nişanlı ya da biri ile beraberliği oluyor. ilişkisi olmasa bile 25 yaşından büyük erkeği seçmek istemiyor. açık konuşucam eskiden öğrencilik zamanlarımda beğendiğim kıza hemen yazılırdım ama şimdi öyle olmuyor. kendimi frenliyorum. acaba evli mi başı bağlı mı sevgilisi var mıdır diye hiç o kıza yanaşmıyorum bile. çevrene baktığında yaşıtlarının çoğu evşenmiş çoluk çocuğa karışmışsa sevgili olmak zor. yani bırak evliliği sevgili olunmaya bile geç kalmış oluyorsun

işte bu iki cümleyi söylemek burada söylenildiği kadar masum olmuyor. iş yerinde öyle bir şey yapsan ve karşı taraf sert kaya çıksa ben rezil olurum işten ayrılırım. çalışamam daha orda. iş yeri ile okul çok farklı. iş yerinde herkes guybet peşinde. 1e 5 ekleyip seni yerden yere vururlar. hele seni çekemeyen insanın diline düşersen vay haline. evli barklı kadına yavşadı derler. bu bir gerçek. herkes senin gibi iyi niyetli değil

ooyy oyyy ah güzel kız ne kadar da kalbi masum birisin :) gerçek hayat malesef öyle değil. dilim yanmış olamaz mı? tecrübelerime dayanarak söylüyorum belki bunları :) ? bir şey diyeyim mi? birinin arkasından şöyle baksam direkt konu oluyorum. iş yerinde bana günaydın diyen kadınların bile o günaydın derken yüzlerine takındıkları tebessüme bile güvenmiyorum. aynı tepkiyi bende verdiğimde olacakları tahmin edebiliyorum. "ya şu benden hoşlanıyor galiba bana baktığında hep gülüyor".. gibi.

dışarda biri ile tanışmaya kalksan kızlar benden kaçar. daha gencim ama öğrencilik yaşlarında değilim. e haberlerde görüyoruz ortalıkta kötü. kadınlar erkeklere güvenemiyor, e bu durumda kız bir çığlık atsa ya da imdat beni rahatsız ediyor diye çevredekilerden yardım istese hadi çok abarttım sert bir dille yürü git be işine diye bana bağırsa hemen çevredekiler beni yanlış anlar "hop hop birader noluyo kızı rahatsız mı ediyorsun?" der. yani anlayacağın bir erkeğin dönüm noktası 25 yaşından sonrasıdır. hiç bir şey eskisi gibi kolay olmuyor. nerde o yanıma gelip numaramı isteyen kızlar? nerde o beni öpüceğe boğan kızlar? hepsi 16 ile 23 yaş aramda kaldı. en zorlu dönemler bu yaşlar...

İstanbul floryada yaşıyorum. evimde işimde floryada. bilmiyorum sen nerde yaşıyorsun ama burası istanbulun en elit yeri. ortam konusunda burada sıkıntı varsa her yerde sıkıntı vardır. diğer bir husus fikrimi değiştiremem. ama şöyle bir şey yapabilirim fikrimi beyan etmem. aslında burada o kadar uzun uzun konuştuk fakat asıl cevap şu: ben hemen hayatımda sevgilim olsun istiyorum (şuan değil, birinden hoşlandığım zaman o kişide benden hoşlansın hemen sevgili olalım istiyorum). galiba ben bu duruma alışmışım. devamlı eskiden bahsediyorum ama konumuzla alakası oldupu için açıyorum. daha yeni 20 yaşlarıma girdiğimde varya istediğimle anında sevgili oluyordum. bazen kızlar benşm için kavga ediyordu o derece :) zamanında o egoyu almışım ve şimdi o eski ilgiyi göremeyince oflayıp pufluyorum :) şimdi sevgili olmak için karşı tarafla konusurken herşeyine dikkat edeceksin. kelimelerini seçerek kullanacaksın. uzun süre bir arkadaşlık edeceksin. en az 1 yıl. ondan sonra olursa olur, kısmet

özgüvenim var. yalnız sen beni deli cesaretine teşfik ediyorsun :) ancak bir deli ile cahilin cesareti ile yarışılmaz. hayatımı satranç gibi yaşarım. düşğnmeden bir iş yapmamaya çalışırım. kocaman adamım söylediğim bir laf yanlış anlaşılabilir. karşı tarafın içi fesat olur yanlış anlar. başıma geldi bunlar. sonra ben ne yaptım? o kadar lafı yutmaya kalktım işin doğrusunu anlatmaya çalıştıkça daha çok çemkirdiler. ben ne yaptım? birinin bacağına sıktım diğerinin çenesini kırdım. Allaha şükür hakime durumu anlatınca o beni haklı gördü ve para cezası ile yırttım. insanlar namusu için yaşar. kadının olduğu kadar erkeğinde namusu haysiyeti şerefi vardır. senin söylediklerini ancak liselliler yapar. bir tek onlar yadırganmaz. ben kocaman adamım artık ağır durmam gerek. fazla zıplamamam gerek

keşke herkes senin gibi olsa :)

seninle iyi bir sohbetimiz olacağına inanıyorum özelden devam edelim mi