Birini göreceğim diye heyecanlanmak, yüzyüze gelince tam bir aptal gibi davranmak, aşk olabilir mi?

Nasıl yani

O kadar vahim yani

Ben kendi hissettiklerimi yazdım onda durum ne hiç bilmiyorum ama hep gülüyoruz böyle ve öyle umduğun gibi ayarlanmış başbaşa bir buluşma değil iş için sadece belli zamanlarda bir araya geldiğini düşün

O fazla egoist geliyor bana hoşlandığını falan düşünmüyorum en azından bir adım falan atar isteyen insan buna inanırım genelde ama konuşurken ondaki o mutluluğu esprileri görebiliyorum kendime gelecek olursam aslında hoşlantı duyacağım hiçbir şey yok ortada ama sanırım enerjisi mi nedir bilmiyorum

öyle galiba

Acaba bendeki aşk sandığım tek kişilim bir fobi mi :) sosyal fobi var bir parça bende de yok değil

Haklısın ama o anlık gerçek anlamda mutlu olduğumu hissediyorum

O içimizdeki mutluluk her neyse hiç kendi içimde bulamayacağım sanırım bulamadım yani

Varlığım umutsuzluk benim

Bir gün hepimiz biteceğiz zaten..

Umarım

Ne gibi bir sıkıntı mesela

Onunlayken manyak mutluyum ama olmamalı

Platonik şeyleri sevmiyorum hemde aptal gibi davranıyorum

28.

Yaşanıyormuş demek ki bazı şeylerin yaşla alakası yok

Öyle evet teşekkürler

Onu bıraktkm zaten ya