Neden hep yanlış insanları seviyoruz, yoksa biz sevmeyi mi bilmiyoruz?

Bir insan sürekli aşık olamaz bunu bir kenara koyalım. Bence düşünürken bir psikoloğun yaptığı gibi en başa dönmek. İlk aşkından bu yana geçmiş olduğun başka başka ilişki evrelerini düşün. Evrim gibi. Her hatanda, her umudunda, her hayalinde, her sevişmende başka başka insanlar. Ta ki son ilişkine kadar. Son ilişkinde ya ilk aşkından/devamındaki ilişkilerinden bir şeyler ararsın farketmeden, ya da yediğin kazıklardan önyargılı yaklaşırsın karşındaki insana. Bu da durumu iyice çıkmaza sokar. Karşındaki insan da böyledir. Sonra da içten içe hep bir kıyaslama haline girersiniz eskilerle. O da yetmez birbirinizin eskilerini kıyaslarsınız. Ta ki ayrı düşene kadar...

Yalnızlığın dem vurduğu dönemlerde birisi olsun mantığında hareket edildiğinde yanlış kişiye düşme olasılığın yüksektir.