Bir insan kaç kere gerçekten sevilir hayatı boyunca?

Dediğim gibi her sevgiye karşılık veremezsin, bir şeyleri bir yerden yakalaman gerekir bu durumlarda. Zorla bir şeyi yapmaktan ne kadar nefret edersen ruhunda böyle zoraki sevgiyi zoraki ortaklığı kabul etmeyecektir. Unutmanı gerektirecek bir durumda yok bu tarz bir duygu ile ya da onun sevgisini hissetsen bile hayatının diğer taraflarında var olacak fırsatları ve değerleri birlikte götürebilme yeteneğini kendinde bulman gerekir. Yoksa kendini bir hayli zulüm etmiş ve bir o kadar da kendini soyutlamış olursun.

Dediğim gibi bu boyutta bir sevginin emsalini bir başkasından görmediğinden ya da diğer taraftan kendini bu denli sevgiye de bir başkasına kapalı olduğundan dolayı görmemiş olmanın verdiği şimdiki tedirginlikte cabası. Hayatında var olabilecek fırsatların farkındalığını kendinde geliştirdiğin sürece bu tarz bir sevgi, tanınma, yakınlık veya adına her ne dersen de böyle bir aidiyetlik hissediceksin. Bu su götürmez bir gerçek, bu durumdaki en önemli yapılması gereken şey bu kadar karşılık veremediğin için kendini prangalara vurmamak ve cezalandırmamak.

Yine ve yine aynı konuya geliyoruz. Farkındalık, kimsem yok demek yerine bu durumu kendini soyutlamaktan vazgeçerek aşabilirsin.
Sevgiyi nasıl hissetmen gerektiğini ya da hayalinde onun yer edinemeyeceğini düşündüğünden dolayı bu sevgi bir sonraki basamağa geçemiyor ve sanırım anlattıklarınla da geçmeyeceği çok aşikar. Ona da elbette haksızlık sana karşı bu denli sevgi besleyen bir insana aynı derecede bir şeyler hissetmemek demek ve bunu da hala devam ettirmeye çalışmak tam anlamıyla "vefasızlık" örneği olur. O yüzden kendini bu şekilde onda pasif hale getirmen oldukça cesur ama doğru hareket.

Neyse boşver bir kavram vardır giden gitmiştir gittiği gün bitmiştir bana biraz argo geliyor bu cümle ama esasında doğru bir cümle bitmiş. geçmişle yaşama geleceği hayal etme hedeflerin olsun ama anı yaşa :)

Teşekkürler demek duymak istediğimiz sözlere değil doğru olan sözlerede eig geliyormuş :)