Biz Bu Hayata Kazanan Taraf Belli Olsun Diye Kaybetmeyemi Geldik Acaba?

Mesela sigaram kadar olamadın
O sadece benim elimden tuttu sen yapamadın, o yalnızca bana yandı sen? Kime söndüğün bile belli değildi.
Bu da kaderin açık kapı noktasıyla eş değerdi, bugün benden gittiysen ya verilmiş bir sadakam vardı ya da üzerim de zırh gibi bir hayır duası.
Sen meseleyi çok yanlış anladın, sadece bir eylem değildi ar damarı çatlamış dünya da tertemiz kalmak, birbirimize ait olmak, hatırladım dediğin herşeyin yanlış olduğunu öğrenmek, aslında zor değildi tüm yanlışları doğrularıyla takas edip aynı mezara girmek.
Mesela sen her güzel olanı beyaz her karalananı da siyah sandın, gözünün gördüğüne tamam deyip aklının almadığına inandın, sonuç bildiğinden farklı çıkınca da herşeye gözünü kapattın, tahammül sınırının yüzü kızarmış hali gibiydi bu utanmaların.
Olabilecek ihtimaller yerini olmazsa olmaz ihtiyaçlara bıraktığından bu kadar kimsesiz kaldın, o beni anladı dediğinde biraz daha yalnız kalmaya alıştın, aslında kimsesizlerin ne çok kimleri olduğunu bildiğinde yaşanmaya başladı hayat, geceleri yalın ayak zihninde dolaşmaya başladığında hoşgeldin dedi sana kader ama ısrarla 'ben bu değilim' dediğin şeyleri kabul ettiğinde başlayacak mücadelen...