Annem babam arasında ki huzursuzluk beni evlenmekten sevmekten ürkütüyor?

Bizimkiler normal değil babamın bir küsme huyu var aylarca annem de açar ağzını yumar gözünü kanlı bıçaklı gibi evde tek çocuk ben kaldım büyün sinirlerı benden çıkıyor beni aracı olarak kullanıyorlar vallahi canıma tak etti böyle bir eşim olacaksa olmasın daha iyi sinirden boğazım sıkılıyor ağlayasım geşiyor

Bu anlattıklarım ne ki sen bütün yaşananları bir bilsen... Babam saçmasapan var ya çok saçma sebeplerden küser annem barışsın diye naz yapar kadın gibi sonra annem sinir olur kendini değersiz hissediyor e haklı kadın ağlıyor babam zamanınnda kullanmış ezmiş annemi bende böyle yapmayın hem kendinizi üzüyorsunuz hem beni diyorum sanane sen niye geriliyosun diyorlar olacak şey mi bu?

İşte sorun da bu anlatamıyorum hemen bir aşağılama tepki gösterme artık kendimi anlatmaktan vazgeçtim ne yapmam gerektiğini bilmiyorum evlat olarak

Çok doğru yere parmak bastın onlara akıl verdiğimi düşünüyorlar, oysa ben sadece nasıl hissettiğimi anlatmaya çalışıyorum

Annemin duyguları küçümseme aşağılama rencide etme gibi bir huyu var ben üzülüp ağlarsam sesimin titremesiyle ağlamamla alay edip karşımda ben ağlarken taklidimi yapar yıllar önce annemin önünde ağlamayı duygularımı belli etmeyi bıraktım zatende bu durumda kendimi zorluyorum hani ne hissettiğimi anlatmam gerek anlamaları için diye ama nafile bana kırıcı şeyler söylüyor. Babam desen vurdumduymaz karşısında ağlamaktan helak olsam bir başını kaldırıp bakmaz... Yani zalim olduğundan değil sever beni ama ne bileyim gururdan sanki...

Öyle yapamam işi şansa bırakamam bana yüreğiyle sevgisiyle gelsin ya üzmesin çok mu zor bu saçmasapan üçüncü şahıskar yüzünden kalbimi kırmasın babamın anneme yaptığı gibi.. Umutsuz vaka sanırım bu

Aynı senin gibi hissediyorum güzel ifade ettin ama seviyorlar beni ama arada severler genelde değil ne bileyim sevgiye açım gerçekten bu yüzden bir sevdiğim olsun isterim ama bir yandan da işte...