Hakketmeden terkedilenlere tavsiyeler verin?

Dünyada hiç bir şey senin üzülmen kadar önemli değildir. En önemli şey senin üzülmendir. Bunları sana söylüyorum. Ama kendim başarabiliyormuyum? Başarmaya çalışıyorum. İçinde bulunduğun durumu çok iyi anlıyorum. Seni iki yıllık sevgilin terk edip gidiyor. Fazla bir zaman değil. Henüz bir hafta önce evli bir insadım. Mutluydum. Eşim yabancı uyrukluydu. Ülkesiyle Türkiye arasında 15 bin kilometre mesafe vardı. Üç tane uçak aktarması yaparak gidiliyor. Tam 6.5 yıl evliliğimiz oldu. Çok iyi melek gibi bir insan... Ben ona müslüman ol demedim. Bu konuda hiç bir zaman bir telkinim olmadı. Zira bu kendi tercihi olmalıydı. Ramazanlarda televizyonlardaki proğramları, Ertuğrul, Kuruluş Osman, Alpaslan, Destan filmlerini izleyerek etkilenip müslüman oldu. Ona ispanyolca bir Kuran alıp hediye ettim. Abdes almayı öğrettim. Seccadeyi getirip bana uzatarak ''hadi namaz kılalım'' diyen oydu. Onu tahmin edemiyeceğin kadar çok sevdim. O benim kıvırcık kuzumdu. Ne yaparsam onun için yapıyordum. Evde bilgisayarlarımız aynı masada yanyanaydı. Oyun oynuyorduk. Sürekli ailesiyle Watzaptan görüşüyordu. Oradan sürekli sorun ilettiler. Bu olumsuz haberler karşısında ruhsal ve duygusal olarak etkilendi. Fazla değil henüz iki hafta önce ''beni özgür bırak'' dedi. ''Bu ne demek. Özgür değilmisin'' diye sordum. ''Ben ülkemi, ailemi özledim, dayanamıyorum. Oraya gidip onlara annelik yapacağım, bir araya toplayacağım'' dedi. Beni özgür bırak sözü bana ağır geldi. Ben bir Türküm. Ne kimseye köle olduk. Nede kimseyi kendimize köle yaptık. Hiç konuşmadan bir saat kadar düşünüp karar verdim. Ona dönüp ne yapmamız gerektiğini sordum. Anlaşmalı olarak boşanalım ben ülkeme gideyim cevabını aldım. Hemen iki satır aile mahkemesine dilekçe hazırladım ve imzalattım. Hakim hemen boşanmamıza karar verdi. Biletini aldım ve yolcu ettim. Bana aşkım diye geldin. Düşmanım diye ayrılmayalım dedim. Hava alanında son kez sarıldık birbirimize el salladık ve gitti... Bedeni burada, kafası başka yerde olan bir kadınla mutlu olunmaz. O kendi içinde mutsuzluğu yaşarken, ben nasıl mutlu olabilirim? Bu bencillik olur. Ortada bir sevgi ve saygı varken bunu kaybeder, nefrete, düşmanlığa dönüşür. Bunlara yol açmaya hiç gerek yok. Önemli olan seviyorum dediğimiz insan bize düşman olmadan, saygısını kaybetmeden, sağlam kararlar almamız ve uygulamamız gerekir. Sana bu cümleyi kuran bir insanın gitmesi, kalmasından daha iyidir. Ya evlendikten, ve tamamen ona ümit bağlamışken, bütün dünyanı ona göre kurmuşken, sana böyle bir şey söylemiş olsa, halin nice olurdu? Ben bu kadar katımıyım? Hayır... Hayat tecrübesi... Bu satırları sana yazarken, göz yaşlarımı durduracak, kalbimin yerinden sökülüp paramparça olmasına engel olacak hiç bir şey yok. Sadece güçlü olmaya gayret sarfediyorum. Elbetteki bu birden ortaya çıkan yeni duruma kendimi adepte edip, alıştıracağım. Kendi derdine bakıp dünyada başka dert yok deme. Oturup kendine acıma. Ayağa kalk ve savaş. Kazanacak bir şeyin yoksa kaybedecek neyin olabilir?

Kafaya takmamalarını öneririm.

yetersizliğini başkalarının üstüne atma