Herkes hayatının bir anında birileriyle karşılaşır, kader onları buluşturur ve etkilenebilirler. Sizin tanışma ve etkilenme senaryonuz ne olurdu? Örneğin, gittiğiniz bir kafede o kişinin şarkı söylüyor olması... Belkide bir çarpışma... Yakın bir arkadaşınızdır, sizi etkileyecek bir şey yapabilir... Bu hikâye ne olmalı?
Güncellemeler
+1 yıl
Yaratıcılık bekliyorum sizden dostlarım. Herkesin kafasında bir senaryo olduğuna inanıyorum, klişe olmasın mümkünse görüşler.
Kızlar, nasıl bir karşılaşma olduğunda birisinden etkilenirdiniz, hayalinizdeki tanışma hikâyesi nedir?
ya biraz klişe ama anlatacağım sevgilimle tanışma hikaymizi öncelikle arkadaşımla gaza geldik gecenin 2 si romantik filim izlemişiz bizim neden sevgilimiz yok depresyondayız ne yaptık ettik onun üniversitesinden çocuklara bakıyoruz bende depresyondayım o sıralar kız kendini bıraktı benim için bakıyor pazardn karpuz seçiyoruz mübarek klfnlck sonra işte bir çocuğu gördüm tip olarak kişiden kişiye değişir ama baya iyi bence tutuldum arkadaşımla sorduk soruşturduk baya iyi çocukmuş 30 tane platoniği var ama kızlar brakmıyor peşini sonra ben yazdım bu çocuğu ama öyle merhaba naber falan değil baya güzel etkileyici bir mesaj yazdım attım gördü başadık konuşmaya o kadar benziyoruz ki karakter olarak da tip olarak da evimiz arası 3 dakika kaynaştık ettik bir insaın haylleri bile aynı olabilir mi demeyin oluyor sonra bir şekilde ayarladık buluştuk öyle böyle değil birbimizi görünce nasıl sarıldık 2 saatim vardı benim çimlere uzandık hayal kurduk sarıldık sürekli birbimie seni seviyorum demiştik ama o da utangaç bende bir teklif falan olmadı o gün çok gğzel bir sözle teklif etti sonra el ele tutuştuk öyle... ama çok mutluyum şimdi diyorum ki bir ilişkinin nasıl nerde başlasığı önemli değil internette karşılaşırsın sokakta karşılaşırsın belli mi olur hiçbir şeye ön yargılı bakmayın
Vayy be bir harika hikâye daha :) Çok güzelmiş cidden. Sadece telefondan mesajlaşmayla başladı, yüz yüze görünce sarıldınız ama yani değil mi? Çocuk için de sürpriz olmuştur, numarasını nasıl bulduğuna falan şaşırmış olmalı :) Ben de işte hangi anlar etkileyici olur diye soruyordum tam da. Yani mekan, zaman önemli değil, her şey olabilir demek ki :) Mutluluklar diliyorum gerçekten.
yolda şans eseri karşılaştık :)) sonra ben baya bir aradım taradım buldum kendisini, tabi onun benden haberi yok, numarasını buldum o zamanlar tabi whatsap felan yok, özelden aradım şu adrese gelir misin diye o da ben zaten oralardayım dedi , geldi yine gördüm onu çıkmadım karşısına , 3-4 gün sonra tekrar özelden aradım aaa yine sen seni baya bekledim dedi, fark ettim dedim, 2 ay sonra 2013e gireceğimiz yılbaşında aynı arkadaş grubunda karşılaştık şans eseri ikimizinde birbirimizin orda olacağından haberi yok tabi, ben onu görür görmez tanıdım tabiki ama o beni tanımıyor o an 7-9 kişilik bir gruptuk gece 12den sonra Tarkan Firuze şarkısından sonra konuşmaya başladık , 2 ay önce özelden ben başlattım ama yılbaşında da o geldi yani neyse işte normal konuştuk o grupta çok eğlenceliydi işte okeyler oynandı şarkı dinlendi söylendi dans edildi tabular oynandı felan aklına nasıl oyun gelirse gece 2den sonra konuşmamız iyice koyulaştı belki o gecenin olmasınında etkisi vardır tabiki, sonra bana şey demeye başladı beni tanıyor gibi bir halin var işte sesin çok tanıdık geliyor, normalde de herkese böyle samimi misin felan işte o zaman ona özelden arayanının ben olduğumu gerçekten söylemek zorundaymışım gibi hissettim ve söyledim , çok romantikti bence, güzel bir geceydi eğlendik felan neyse 1 hafta sonra bunun doğum günüydü tabiki Harika süprizler yapmadım daha yeniydik sonuçta ama yine aynı grup toplandık hemde o arkadaşlarımıza da ilişkimizi söylemiş olduk o günden beri o arkadaş grubuyla ve tabiki biz ayrılsakta barışsakta beraberiz :)))
Vayyy be :) Gerçekten işte çok etkileyici bir hikâye bu arkadaşım. Yolda karşılaşmış olduğunu söyledin ya, ismini falan nasıl öğrendin de numarasını buldun? Takip mi ettin? :) Bir de arkadaşlarınızın içindeyken karşılaşmak esas sürpriz olmuş. Gerçekten kader gibi bir durum yani.
Bizim burası belediyelik yer yani minik bir yer diyim, herkes buranın yerlisini tanır, onlar da bizim sülale de buranın yerlisi olduğu için illa bir aşinalık var yani :)) şansım varmış o gün o yolu kullandım sonra gittim felan :))
Pekâlâ, arkadaş olduğu, duygusal bağ kurduğu birisinden de etkilenebilir insan, değil mi? Zaten tanıyarak oluyor ya biraz da. Duygusal bağ oluşması gerekiyor. Ne arkadaş gibi, ne sevgili gibi olunmalı değil mi? Derin bir saygı olmalı iki kişi arasında. Ne arkadaş kadar laubali olunacak ne de sevgili kadar yakın. Bir saygı ve seviye olmalı. Arkadaşın olsa ceketini verse de etkilenebilirsin, kafede görüp etkilenebilirsin de diye düşünüyorum. Doğru mudur?
Evett bencede öyle, anlattığım kişi ile biz son 8-9 ay öncesine kadar ne arkadaştık ne de sevgili, her şeyi birlikte yaptık ama sevgili gibi ileri gitmedik yanlışımız olmadı ne de arkadaş gibiydik, sınır çizgisi gerçekten önemli, onca sen hep birlikte geçti ama hep bir çizgi vardı, 8-9 ay öncede annem babama söyledi Cansu Emreyle farklı düşünüyor diye öylelikle artık ciddi şeyler olmaya düşünmeye başladık, daha öncesinde de evet gelecekte de birlikte olalım hiç ayrılmayalım diyorduk ama o zamankilerle şu an ki aynı değil yani bir ilişkide arkadaşlık ya da sevgililik hiç fark etmez hep bir sınır belirli olmalı yoksa işler çığırından çıkar sevgi belki ama saygı kalmaz sınır olmaz ise
Çok sevindim gerçekten :) Adaşım Emre'ye selamlar bu arada. Zaten ilişkinin kalitesini belirleyen aynı zamanda iki kişinin karakteri bence. Düşünsene, serseri tipli, ağzından küfür eksik olmayan, gevşek bir kız düşün. Onunla arkadaş olmak istesen "kanka, birader" gibi laflar kullanır. Laubali hareketler yapar. İki taraftaki insan da saygılı olmalı, laubali olmamalı. Cıvık cıvık olunmamalı, çok soğuk da olunmamalı. Mutluluklar tekrardan :)
Tesadüfen karsilaşmaliyiz ve öyle bir şey olmali dikkatimı çekmeli. Ya da basta nefret ederek sonra yavaş yavaş ona aşıkta olabilirim. Birini sadece dış görünüşünden dolayı sevmek istemiyorum. Kalbime dokunacak kadar aşık olmalıyım. İlerde çocuklarımiz olduğundan babanla böyle tanıştık gibisi anlatabileceğim hikayem olur. Belki bu durumu roman bile yazarım. Farklı biri olmalı.
Nerede ve nasıl olduğu önemli değil doğru insan gelsin başka bir şey istemem. Ama tabi etkilenmedikten sonra ne yapsa da dikkatimi çekmez. Ben acele eden biri değilim bazıları çıksın diye her gördüğü insana teklif eden biri olmamali. Öyleleri sevmem. Aramızda bir bağ oluşmalı. Ve zamanla büyümeli. Ama tabi yaşadığım yerde çıksa çok daha iyi olur. Aşktan da önemli tuttuğum şey ailem. Onlardan uzak duramam. Bütün ailem her şeyim burada. Onları bırakmak istemem. Sonuçta bu dünyaya bir defa geliyoruz. Onlardan uzak olmak istemem.
Çok haklısın. Duygusal bağ oluşması gerekiyor. Ne arkadaş gibi, ne sevgili gibi olunmalı değil mi? Derin bir saygı olmalı iki kişi arasında. Ne arkadaş kadar laubali olunacak ne de sevgili kadar yakın. Bir saygı ve seviye olmalı. Arkadaşın olsa ceketini verse de etkilenebilirsin, kafede görüp etkilenebilirsin de. Değil mi?
Kesinlikle ne arkadaş tam olmalı ne de tam sevgili . Zamanla o bağ büyüdükçe hem birbirleriyle anlasan bir çift hem de birbirlerine gerçekten seven bir çift olurlar. Öyle yapmacık aşklar gibi değil. Çünkü birbirlerini tanıyarak aşık oldular. Bazıları ise tanımadan sadece dış görünüşten etkileniyorlar ama evlendiklerinden sonra o kişinin karakterinin aslında hiçbir zamanla birbirleriyle anlaşamayacaklari bir çift olduklarını görüyorlar. Ama yine mutsuz olsa devam ediyorlar. Başta insanlar kendileri hep olduklarından farklı gözükürler. Birinin dikkatini çekmek için olmadıkları karakterlere bürünürler işte bu yüzden mutsuz olurlar. Çünkü doğal olmuyoruz. Hep olduğumuz farklı görünüyoruz kendimiz olsak o zaman kimin ne olduğunu anlardık.
Çok haklısın. Sadece dış görünüşe bağlı bir etkilenme, aşk olamaz. Tanıyarak olunur. Bu sebeple arkadaş olduktan sonra, bu birbirini seven iki kişi ortaya çıkabilir yani, doğru mudur? Tanıyarak, birbirlerine davranışlarıyla sevgilerini hissettirebilmeliler. Aralarındaki bağ, sevgiye ve dolayısıyla aşka dönüşür.
Sahafta tanışmak mesela aynı kitabı alacakken yüz yüze bakıp gülümseyerek bakakalsam falan sonra konuşmaya başlasak ne bileyim sohbet sarsa ondan çok etkilenirdim. Çünkü aynı yazardan etkilenmişiz, o kitabı istiyoruz. Bir şekilde bağı koparmamak için iletişim bilgilerini alırdım. O istese de hayır demezdim.
Tabii ki, ben okuyan çok okuyan birisiyim ve benim gibi okuyan birisiyle sevgili olmak çok mutlu eder beni. Beraber kitaplar alırız okuyup birbirimize anlatırız yazarlardan bahsederiz, Kitap fuarlarına gideriz. Yani bir nevi konuşacak konu bitmez sıkılmayız da, kültür bu sonuçta edebiyat olması da gerekmez. Sinema tiyatro festivaller. Her şey olur. Mesela yaşadığım şehirde böyle kültürel etkinlikler de yılın her döneminde oluyor. Bu gibi şeyleri gerçekleştirmek... Neden olmasın? Hayalimi süsleyen o erkek var mı veyahut beni bulacak mı bilmiyorum ama, kitap okuyan insandan zarar gelmez. Hele de kitap okuyan bir erkek? Onlar mükemmeldirler. Bir insan boş olmamalı, kendini geliştirmeli. Her anlamda.
Çok güzel anlattın gerçekten. Kitap okumak konusunda, böyle düşünmene sevindim açıkçası, kitap okumayan birçok insan var ve kitabı bırak hatta kendini geliştirmek istemeyen bir sürü insan var. Kendilerini mükemmel zanneden insanlar, asıl kusurları görmüyor. Her gün yeni bir değişim geçirerek gelişiyoruz, buna engel olmak son derece yanlış olur. Doğanın kanununa aykırı bir tutum sergilemek, kendimizi içimizde tutup hapsolmakls eşdeğer kanımca.
Teşekkür ederim. Ben çok naif bir insanım ya sanırım bu dünyada kimse beni hak etmiyor dün de saçma birisini hayatımdan çıkardım. Aynen yazdığın gibi kendini mükemmel zannediyordu. Ayrıntılı bir şekilde öyle yaptım bunu da yaptım falan. Hayır onu bana desen ne demesen ne. Hep kendinden bahsedip beni yok saydı. Soğuttu kendinden sağolsun. Adama Allah'a emanet ol dedim bana birini Allah'a emanet edersen bu bir gün tekrar görüşürüz anlamındadır falan yazıp ima eden bir tavır takındı. Allah korusun deyip dualar ediyorum. Konuşmayalım dediğim halde diretme itemi beni bitirdi. Cidden her gün yeni bir değişim geçirdiğimize katılıyorum. Dün gözüm açıldı mesela.
Düzgün insanlarla karşılaşmamız dileğiyle. Anlamışsın sonuçta o kişinin ne karakterde olduğunu. Kendini öven, laubali ve kaba insanlar en nefret ettiğim grupta yer almaktadır. Senin kendince bu tutumun, seviyeni korumuş olduğunun göstergesi. Seviyesiz insanlar, sana tecrübe kazandırır. Bu yüzden, o olaya tecrübe olarak bakman gerekiyor ki öyle yaptığına eminim. Her şeyi bilen bir insanla yarışılmaz. Onların tabiriyle "her şeyi bilmek" Bizim bildiğimiz şey, hiçbir şey bilmediğimiz olsun. Çok düşünüyoruz insanları, düşünmeyelim. Bazen düşünmemeyi bile düşünerek, bu söylediğim telkini çürütmüş oluyorum tabi...
Kesinlikle bir de ayrıntılı düşünüyorum senaryolar uyduruyorum o çok kötü bir şey. İnsanları umursamamayı öğrendiğimde her şey daha güzel olacak bunu biliyorum. Dün kendim için yapılabilecek en iyi şeyi yaptım. Kafamın dağılması için 2 dergi bitirdim ama zaman gerekiyor sanırım yazdığı o saçmalıkları unutmak zamana bağlı. Çok teşekkür ederim. Aynı şekilde ben de sizin de iyi ve kaliteli insanlarla karşılaşmanızı temenni ederim.
İnsanlara karşı verdiğimiz değer, onların bize verdikleri değerle aynı olmaz bazen. Kafamızda kurduğumuz senaryoları bırakıp, doğaçlamadan devam etmek gerekiyor belkide. Okuduğun dergi, kitap ve benzeri gibi kaynaklar, bembeyaz kağıttan farkı olmayan, boş insanla geçirdiğin zamanı örtmek için sana serzenişte bulunuyor. Ben de bazen şiir yazıyorum, ilham bulamıyorum artık. Kağıda baktığımızda bazen kelimeler kendiliğinden dökülür ya ortaya, o kelimeler gitti veya artık yazmaya değer bir şey göremiyorum. Bilgiye aç olduğumuz gerçeği var, bilgi doyumuna ulaşmak mümkün de değildir. Belirsiz bir yolda, durmadan yürümek... Daha doğrusu bir sona varmamak, varamamak, varmak istememek demektir, bilgi.
Bazen mi? Hiçbir zaman aynı olmuyor. Kendime aptalsın diye kızmadığım bir an bile olmamıştır. Hep hata yaptım karşımdaki insana güvendim ama güvenmek kadar kötü ve saçma bir şeyin olmadığını da böylelikle anladım. Bu yüzden en yakın arkadaşıma bile gerçekten içten davranamıyorum. Hep bir mesafe. Gerçi 4 sene sonra görüşecek miyizi o bile muamma. Günü geçirmelik de olabilir arkadaşlık ilişkisi. Ben de yazarım ama günlük yazarım küçüklüğümden beri. Evimde bir dolabım var an an her şeyi yazdığım defterler ve günlüklerim. Söz uçar yazı kalır felsefesi ile her an yazmak istiyorum. Belki de yazar olma tutkum bırakmıyordur peşimi. Sanki yazmazsam bir şeyler eksik kalacak, yazmayınca unutup gideceğim. İyiyi de yazıyorum kötüyü de. Bazıları kötü olan şeyleri yazmak istemez ama ben her şeyiyle olayları tüm etkisiyle yazarım. Şu an bile bir andan yazıyorum mesela. 😊
Kendine kızma, insanların bu şekilde olduğunu düşünmekle hata yapmak, tecrübeyi bersberinde getirir. Kızmak istediğimiz toplum olduğu halde, kendimize kızmak bize haksızlık değil midir? İyi olan anılarım ve sözlerim kalsın diye, iyileri yazarım ben. Kötü olaylar hafızamdan uçar gider. Aslında "iyi" ve "kötü" denilen kavramlar yok. Onları biz yaşayarak algılıyoruz ve hayatımızda anlamlandırıyoruz, sonradan öğrenilen durumlar bu algılar, benimseyişler. Herkese göre normal gelen bir durum, bazı kişide travmatik etkiler yaratabilir. "Güzel" ve "çirkin" kavramı da yoktur. Herkeste farklı bir estetik zevk uyandıran bu kavramları, ölçüt bir olgu olarak lanse edersek ki ediyoruz, yanlış yapmış oluruz. Burada aklımıza "neye, göre yanlış? " sorusu gelebilir. Benim düşünceme göre. Herkesin beğenmediği bir kişiyi, yalnızca birisi beğenebilir. Herkesin hayran kaldığı bir kişiye de, birisi hiç tenezzül etmeyebilir. Demem o ki, her şey bizim bakış açımızda. Olaylara doğru pencereden bakmalı.
Bir yaşıtım olarak böylesine olgun cümlelere sahip birini beklemiyordum gerçekten :) Belkide büyüksün, bilmiyorum tabi ki. Seninle konuşmak da güzel, birçok kişiden farklı bir düşünce sistemi gördüm sende. Herkese yakın davranamamak, eskiden yaşamış olduğumuz durumlars düşmemek içindir. Bazen de duygusal bağ dediğimiz ipin ucunu bulamıyoruz, o kişi kendi kendini bağlıyor ve hapsoluyor. Biz boşta kaldığımız için o kişiden uzaklaşmak zorunda kalıyoruz. Tabi ki duygusal bağda amaç, birbirini bağlamak değildir bence, ipin ucundan beraber tutmaktır, açılabilir düğümler atmaktır, kördüğüm yapmadan.
Tam da bu ya duygularımın tercümanı oldunuz ne güzel yazdınız. Sanki hissettiniz de yazdınız okuyunca şaşırdım itiraf ediyorum. Evet farklı bir düşünce sistemim olduğunu ben de biliyorum. Ama benim gibi düşünen bir başkası da yok. Çok teşekkür ederim aynı şekilde konuşmak iyi geldi. :)
Herkes benzeyebilir öncelikle arkadaşım, unutma :) Yani, kendinden başkasını tanımadığın birçok insan vardır. Duyguların dili aynıdır, konuşma dilinden ziyade. Duyguları çevirmek için bir uğraşa gerek yoktur, her dilde anlatır kendini diye düşünüyorum. Kendi düşünce derinliklerinde kaybolup da boğulmamak da ayrı bir başarı. Konuşmak iyi geldi, evet. Hemfikiriz bu konuda. Ben kendi düşüncelerimde kaybolduğumda kendimi nerede bulacağımı bilmeden yüzmeye çalışıyorum, bilginin gücü beni yüzeye çıkarıyor zaten.
simdi filmlerden senaryolar kurup yazmaya gerek yok cunku hayaller ve gercekler diye birsey var malumunuz)) ilk goruste gozumu ondan alamamam.. uzun sure aklimda kalmasi gerekiyor ve tesadufen biryerlerde karsilasirsak eger, kesinlikle unutmam. ve tanismak icin cabalarim diyebilirim :D
Hoş geldin soruma Asya hanım :) Yani, bir kere gördün diyelim ki. O kişi hep sürekli karşına çıksa, tesadüfen ols veya en azından sana tesadüfmüş gibi inandırsa diyelim :) Bir hoşlanma durumu olabilir yani, öyle mi?
Yani.. aslinda kendisi yapmis olsa aksine itici gelir ya. Gercekten tesaduf olmasi gerekir. Ki, daha soyledigim gibi bir durum gelmedi basima da oyle olursa bir is var bunda derim icimden yani))
Ama, seni tesadüf olduğuna inandırsa yani, o ortamda bulunsa hep başka şeylerle meşgul olsa, sen nereden bileceksin tesadüf olup olmadığını? :) Bunu diyorum
Aslında azıcık klişe ile başlasın. Bana çarpsın ve özür dilesin sonra ben sertce bakıp ilerleyeyim daha sonra gitmek istediğim yere kadar takip etsin sonra sonra özür dilesin felan tekrar numarasını verip gitsin. Öyle başlasın ve uzun soluklu huzurlu bir ilişki olsun. Duygulandım
Hayalimdeki tanışma hikayesini yaşadım ve ilk defa birini görür görmez aşık oldum hem de havaalanın da filmlerdeki gibi. ve o kişide Şu an hayatımda :) sevgiliyız yani
Ya mesela şöyle bişi olcak gelcek dicem ki sen yapamazsın ki bunu falan bu yapmaya çalışcak yapamicak falan ben onla dalga geçcem sonra başka bir zaman bak sen yapamadın şimdi öğrendin mi falan diye iş ortamı olur okul ortamı olur yani maksat birbirimizle şakalaşmak ya ni
Bilmem ben böyle istiyorum 😊 Gülcez eğlencez yani maksat bu zaten sonra çıkcaz falan ama ben flörtleştiğim gibi devam etmem daha iyi olurum dalga falan fazla geçmem sakinlerim 😅
Bir de duygusal bağ oluşması gerekiyor. Ne arkadaş gibi, ne sevgili gibi olunmalı değil mi? Derin bir saygı olmalı iki kişi arasında. Ne arkadaş kadar laubali olunacak ne de sevgili kadar yakın. Bir saygı ve seviye olmalı. Arkadaşın olsa ceketini verse de etkilenebilirsin, kafede görüp etkilenebilirsin de. Değil mi?
Gerçekten ruh eşim, sonsuza kadar seveceğim ve beni sonsuza kadar sevecek, hatta evleneceğim kişiyle nasıl karşılaşacağım önemli değil. Önemli olan herhangi bir şekilde karşılaşıp karşılaşmayacağım.
Hiç ummadığım bir anda böyle bir otobüste yolda ya da cafede birbirimizi görüp daha sonradan sosyal medyadan arayabiliriz birbirimizi mesela. (Cornetto reklamı gibi biraz ama çok hoş)
Duygusal bağ oluşması gerekmiyor mu bir de? Ne arkadaş gibi, ne sevgili gibi olunmalı değil mi? Derin bir saygı olmalı iki kişi arasında. Ne arkadaş kadar laubali olunacak ne de sevgili kadar yakın. Bir saygı ve seviye olmalı. Arkadaşın olsa ceketini verse de etkilenebilirsin, kafede görüp etkilenebilirsin de. Değil mi?
Mesela kavgaya çağıracaklar onu, erkeksen tek gel diyecekler. Sonra bu tek gidecek (manyak yaa) diğeri 10-15 kişi falan 😂 Sonra ben görüyorum. İmdaaaattt diye bağırıyorum. Böyle elim karnımda yere doğru çöküyorum. Dikkatleri çekiyorum. Sonra bunlar geliyor yahu bacım noldu sana falan ben ayyy ölüyorum acıdan falan diye mıkırdanıyom. Sonra göz göze geliyoz ben kaş göz işareti yapıyom kaç diye bu salak kaçmıyor. Sonra ben aaa diyorum ona bakıp sende mi burdaydın? Ay yardım et hastahaneye gidelim. Sonra da babamı ara gelsin falan diyorum bu salak pek çakmıyor. Diğerleri şaşkın bacım götürelim taksi çağıralım arkadaşın arabası var vs ben bunun koluna giriyom yavaş yavaş ilerliyoz. Yok diyorum o beni biliyor götürür falan. Sonra fısıldıyorum 3 diyince 1.. 2.. 3! Tabanlara kuvvet kaçıyoruz. 😂
Haha değişik bir düşünceymiş, yaratıcı tabi ki. Bunun genelde filmlerde bu tarz versiyonları oluyor. Genelde benim aklıma gelen, kızı rahatsız eden serseriler oluyor, bir çocuk yoldan geçerken olanları görüyor, kurtarıyor kızı falan :) Çok basit gibi görünüyor ama bence etkili yani :) Değil mi
Çocuk kızı kurtarsa olmaz yani ha :) Tanıyarak aşık olmak da önemli diye düşünüyorum. Arkadaş olduğun ama, ne kanka gibi laubali ne de sevgili kadar yakın olduğun birisinden de etkilenebilirsin.
Yani, bence de öyle. Şöyle insanları ve ilişkileri illa ki bir yerden görmüşsündür, bir kızla erkek var. İkiside ciddi insanlar zaten, cıvık değiller, "kanka, dost" gibi hitaplarda da bulunmuyorlar birbirlerine. Saygı ve mesafe var. Ne de sevgili kadar duygusallık var. Bunun tam ortası ilişkiyi doğurabilir.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
