Merhaba herkese. bir arkadaşımın tavsiyesiyle üye oldum. "Orada anlat. bir oku bakalım yorumları" dedi.
6 yıllık evliyim. 3 buçuk yaşında bir oğlum var. Eşimin kıskançlığı doğuma kadar kabul edilebilir seviyedeydi. Oğlum doğduktan sonra ciddi anlamda değişti. Kıskançlığıyla benim üzerime çok gelmese de tehdit gördüğü hemcinslerine karşı inanılmaz agresif bir tutum sergilemeye başladı.
Dün gece ise ilk kez beni bu sebepten hırpaladı. bir düğüne katıldık birlikte. Oğlumuzda iletişim bozukluğu var. Yaşıtlarını biraz geriden takip ediyor. Durumu ilk farkettiğimde bir çok doktor araştırdım. Hakkında çok olumlu şeyler duyduğumuz birinde karar kıldık ve çok yol katettik gerçekten. Dün düğünde o dönem oğlumun durumu konuştuğum doktorlardan biriyle tanıştırıldık. Adam beni hatırladı. Ben de tokalaşırken adama "Sizi gördüğüme çok sevindim. Oğlumun son durumuyla ilgili bir kaç soru sormak istiyorum vaktiniz varsa" dedim. Adam da gülümseyip başını salladı. Sonra salonun nispeten daha sakin bir yerine geçtik ve konuştuk.
Eve döndüğümüzde eşim bağırmaya başladı. Ben duymadım gürültüden ama adama vakti olup olmadığını sorduğumda "Sizin için her zaman" demiş.
Eşim tek derdimin oğlumun sağlığı olduğunu bildiği halde kollarımdan sarsarak ağır ithamlarda bulundu. Bugün "Kendimi kaybettim. bir suçun olmadığını biliyorum" dedi. Sorun şu ki artık ondan korkuyorum. Bunu nasıl aşarım?
6 yıllık evliyim. 3 buçuk yaşında bir oğlum var. Eşimin kıskançlığı doğuma kadar kabul edilebilir seviyedeydi. Oğlum doğduktan sonra ciddi anlamda değişti. Kıskançlığıyla benim üzerime çok gelmese de tehdit gördüğü hemcinslerine karşı inanılmaz agresif bir tutum sergilemeye başladı.
Dün gece ise ilk kez beni bu sebepten hırpaladı. bir düğüne katıldık birlikte. Oğlumuzda iletişim bozukluğu var. Yaşıtlarını biraz geriden takip ediyor. Durumu ilk farkettiğimde bir çok doktor araştırdım. Hakkında çok olumlu şeyler duyduğumuz birinde karar kıldık ve çok yol katettik gerçekten. Dün düğünde o dönem oğlumun durumu konuştuğum doktorlardan biriyle tanıştırıldık. Adam beni hatırladı. Ben de tokalaşırken adama "Sizi gördüğüme çok sevindim. Oğlumun son durumuyla ilgili bir kaç soru sormak istiyorum vaktiniz varsa" dedim. Adam da gülümseyip başını salladı. Sonra salonun nispeten daha sakin bir yerine geçtik ve konuştuk.
Eve döndüğümüzde eşim bağırmaya başladı. Ben duymadım gürültüden ama adama vakti olup olmadığını sorduğumda "Sizin için her zaman" demiş.
Eşim tek derdimin oğlumun sağlığı olduğunu bildiği halde kollarımdan sarsarak ağır ithamlarda bulundu. Bugün "Kendimi kaybettim. bir suçun olmadığını biliyorum" dedi. Sorun şu ki artık ondan korkuyorum. Bunu nasıl aşarım?
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Bebek Bakımı
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar