Çocuk yetiştirmede dayak yahut korkutma olmalı mı?

Söylediklerim ve söyleyeceklerim de istisnai durumlar söz konusu değildir. Bakış geneldir.

Eskiden korkudan değildi. Aileden gelen bir edepten dolayı büyüklere saygı gösterilirdi. Hele ki bu bir öğretmen, köy yerinde cami imamı filan ise büyük bir özen gösterilirdi. İster öğrenciler, ister diğer vatandaşların gözünde başka bir yerleri vardı. O nedenle öğrenciler çok haylaz olmasa bile, istisnai durumlarda öğretmenler çaresiz kalınca 1-2 tokat atardı, akşam eve geldiğinde yiyiyorsa " Öğretmen dövdü " desin, bir on katını da babasından yerdi.

Hasılı kelam sene 2013 öğretmenler öğretmen değil, eğitim sistemi sistem değil, ailede saygı saygı değil. Öğretmen ilkokul öğrencisine " Manitan var mı?" diye soruyor, ödev verecek bilmem hangi mankenin hayatını yaz diyor. Öğretmende kılık kıyafet yok ki öğrenci de olsun. Saçlar jöleli, fönlü, bayan öğretmenler de hakeze oje ruj, boya küpü gören eğitime değil görücüye gidiyor sanacak. E! aileler de deseniz yine aynı durumlar var "Amaaan başımdan gitsin de okula mı gidiyor, dışarıya mı kendi bilir. Yeter ki gitsin..." düşüncesi.

Hadi diyelim bütün bunlardan sonra çocuk arsız oldu, hırsız oldu, elin namusuna göz dikti. Dövsen ne yazaaar, sövsen ne yazar, öldürsen ne yazar?

Dayak iyi bir şey değil. Disiplinli olmak gerekiyor. Nasıl ki sen bir suç işlediğinde, cezaevine düşüyorsan, çocuk da bir suç işlediğinde, bilmeli ki bunun bir cezası olacak. Yani disiplin olmalı ve suç cezasız kalmamalı.

Çocuk kendisine verilen cezadan ağlamakla, yalvarmakla asla kurtulamayacak. Ağlıyor mu? Ağlasın. İsterse bayılsın. Cezası neyse çekecek.

Ayrıca çocuğa her istediğini de almamak ya da her istediğini yapmamak gerekiyor. Bunun dışında dayak, kesinlikle yanlış sonuçlar doğurur.

bana kalırsa işin sırrı ne çocuu çok dövmekde ne de çok sevgi göstermekde çocuk sana baktığında yanlış birşey yaparsam gösterceği tepkiyi gözlerinden görebilmeli ama gerçekde ne kadar da onu sevdiğini anlayabilmeli. yani bir ebeveynin böyle olması lazım bence. yani biz öyle yetiştirildik babamızı çok severdik ama yanlış anımızda azımızın da payını alırdık yani :D ama genede deli gibi severiz :) anamızı babamızı, ailemizi.

İletişim yöntemleri hususunda ne yazık ki çok bilgi sahibi değiliz. Oysa biraz bilgi sahibi olmamız çocuklarla kurulacak iletişime büyük katkılar sağlayacağı gibi günlük yaşamımızda gerek iş arkadaşlarımızla olsun gerek sosyal yaşamımızda iletişim kurduğumuz insanlarla ilişkilerimizi çok daha sağlıklı bir noktaya taşıyacaktır. Bu konuda sen iletisi-ben iletisi adı verilen iletişim yöntemini çok önemli buluyorum. Çocuklara yaklaşımızda da öncelikli olarak bu yöntemleri uygulamanın faydalarını göreceğiz. Diğer taraftan bir çocuk, ebeveyn otoritesini çok iyi anlamalıdır. Bunun için ana-babaların sıra dayağa gelene kadar uygulayabileceği onlarca yöntem var. Ancak dayağa asla sıra gelmez demiyorum. Sıra gelmemesini umalım ancak kulağa üzücü gelse de gerektiği yerler de olabilir.

Aileler çocuk üzerinde otorite kurmalılar saygınlıkları olmalı.Bunun çözümü illa dayak değildir.Dediğin gibi popoya vurmak pek etki etmez çok dövmekte olumsuz etki yaratır.Bu konuda aile fertlerine büyük iş düşüyor.Çocuklara kendilerini eşsiz ve harika hissettiriyoruz bu yanlış bence.Bir diğer husus anne baba arasındaki diyaloglardaki hatalar.Bir video izlemiştim kız çocuk babasına tamam tamam sus gibi laflar edip susturuyordu.Hareketlerden esinlendiği kişi anneydi belli çocuğun yanında babaya yapılan davranış çocuğun babaya olan saygınlığını yitirmesine sebep olmuştu.Eskiden anneninde babanında saygınlığı otoritesi sağlamdı.Taviz verilmezdi.Çocuğun isteği değil ailenin daha doğrusu babanın kararı esastı.Bu da şımarmayı engelliyordu.İlgili ve üstüne düşen veliler çocukları şımarık yaptı benim fikrim bu yönde

çocuk dövülmeli bnce çok fazla yüz verilmemeli tabi dövmek drrken her gün her gün döwmeyeceksin ilk yaptığı hatada dövmeyeceksin işte ya da anne dövünce bir suundan dolayı baba oan sahip çıkmayacak yoksa o atılan dayağın hiç bir anlamı olmaz.Amerikaya bakma sen orda aile kültrü yok ki orda saten çocuğunu döversen ceza alırsın yani şimdi öğretmen bitane vursa weliler okul basıyo çocuğumuzu döwdü die bitane vurdu diye çocuğu okdar kişinin hakkını yiyor derste huzursuzluk çıkartıyo ee laftan da anlamazsa cezası olmalı eskiden eti sizin kemiği bizim derdi veliler ne derece doğru bilemem ama şuan ki dayksız sisemden çok daha iyidi bence bu konu aslında basit bir konu değil çok yazılcak şeyler varda neyse

Evlenelim mi biz? (: Valla bak :)

Şaka şaka. Ama yok gerçekten evlendiğim bayanın bu gerçekleri bilmesini arzu ederim.

"Herşeyi çocuğu olan bayan" hastalığı var bu ülkede. Tamam çocuk çok değerli de, o kadar fazla değer vermemek gerekir. Yoksa çocuk bu ortamda azıtır. Bu da çocuğa zarar verir. Çocuğun onurunu kırmadan ama cezalandırılacağının farkında olarak büyümesi lazım. Ufak hatalarında uyarı, uyarılara aldırmadığında da ceza verilmesi gereklidir. Başarıları için ise mutlaka ödüllendirilmelidir. Bence çocuk böyle yetiştirilir. Yani ona gösterilecek sevginin, ilginin bir dozajı var. Aşırı doz uygulanınca çocuk kendini bulamıyor. Az rahat bırakacaksın çocuğu ki kendini dinlesin, kendini keşfetsin... 7/24 anne ilgisi ve şefkatine maruz kalan çocuk bunları yapamaz. Ne yapacak? Annesi ile uğraşmaya başlar. Onu sinir edecek şeyleri araştırır, onları bulur, kullanır. Cezalandırılmazsa daha da azıtır vs...

Bence 10 numara 5 yıldızlı düşünüyorsun.

6 yaşına kadar yapılmamalı ve belirlendiğinde sırtının üst kısmına sert olmayacak bir biçimde vurmanızı tavsiye ederim ama çok gerekirse çünkü yanlış çocuk gelişimi çok önemli bir faktör küçük bir yanlış bile ileride çocuğun sosyal hayatını etkiler ve sosyal hayat demek meslek demek kariyer demektir bir kişinin iyi bir çevrede bulunması için iyi bir eğitim olması gerekir :)

şöyle söyleyeyim.

annemde öyle bir dil var ki sanki uzayıp beri sarmalıyor azarladığında ve hareket edemiyorum. dayağa gerek kalmıyor, yemedim de zaten.

muazzam.

Daha akşam üstü 2 yaşındaki kuzenime güzellikle söylüyorum yok dinlemiyor bende yapıştırıyorum tokatı geliyo bu sefer vurmaya ittirmeye çalışıyor yine vuruym tekmeyi popusuna bu seferde amca amca diyerek numara yapıyor uçkağatcı.Çocuğun üstünde en azından 1-2 kişinin otorite sahibi olması lazım o iki kişi kızdığı anda yapmamalı bidaha.

Dayak şart. Evire çevire dayakta şart. Sonra şımarık, ukala, dil papuç gibi oluyor. Bu arada sokakta falan kavga ederse sürekli ezilen olur dayak yemezse hiç.

İleride çocuğum olursa, güncellemende yazdığın şekilde bile davranmam. Şiddetin küçüğü büyüğü yoktur. Şiddetle eğitim olsaydı, eşekler eğitilirdi. Eşim olacak insanla birlikte, buna göre yetiştirmeyi düşünüyorum. link