Neden Hep iyi niyetliler Üzülür? Kaba, Kırıcı mı olmak lazım?

Gece gece içimi boşaltmak istiyorum sevgili ks üyeleri.. Evliyim. K. validem daha düğünden önce bakışları ile kendini belli etmişti sırf eşimi sevdiğim için atladım hain bakışlarını, etkilemez nasılsa dedim. Ama öyle olmuyormuş... Kan emici gibi eşimin de benimde ömrümüzü yedi. Güler yüz bir kez gösterdi ise, yüz kez suratını astı... Onun gibi seviyesizleşmemek için hep alttan aldım, tartışma olmasın diye. Bütün iyi niyet ve gayretimle hep kuşatmaya çalıştım, arabulucu oldum. Ilıman yaklaştım. Ama ben ne kadar insanca davrandıysam o o kadar tepemize bindi..

Hadi ben el kızıyım saygısı yok, oğluna da mı olmaz bir annenin? Bu kısacık dünyada nedir bu hırs, ucuz ego? Eşim binlerce defa konuştu ama anlamıyor. Taş olsa hislenirdi o etkilenmedi bile. Sürekli elleri yuvamızın üzerinde idi. Psikolojik baskısını hep hissettirdi. Eşimle aşıkken evlendik ama aşkımızı yaşayamadık annesi ve yaptıklarını düşünmekten:((

Şimdi eşimle ben bize bu yapılan müdahalelerde eğer annesi olmasa idi bu kadar dışardan müdahalelere üçüncü kişilerin izin verir miydik? Büyükler idare edip, yönlendirecekken küçükleri hep ben bir şey olmasın diye tedirgin ve tetikte yaşadım... saygımızdan bir yere kadar taşıdık ama anne olmasa idi bu kadar hadsizliğine dur derdik.O anlamadı büyüğümüz diye hep içimize attığımızı. Bu saatten sonra anlasa da ne kıymeti var?

Şimdi önümüzde bakalım bu yaşayamadığımız yıllar kadar bir süre var mı yaşayabileceğimiz? Bu yıllarımızı, yaşayamadığımız aşkımızı bize geri verebilecek mi? Biz eşimle ahirette mi kavuşuruz onsuz kendi yuvamızda?:(

Sizler ne düşünüyorsunuz, teşekkürler...
Neden Hep iyi niyetliler Üzülür? Kaba, Kırıcı mı olmak lazım?
Cevapla