Sevmek mi zor yoksa sevilmek mi?

Her ikiside çok önemli bence. Birbirini tamamlayan durumlar. Sevgi, yalan atarak sağlanacak bir şey değildir. Ne para ile, ne zorlama ile kazanamazsın. Dış güzellik önce dikkatini çeker, ama tanımaya başladıkça o insandan soğuyabilirsin. Zaten insanın gözleri ışıldadığı zaman sevgi vardır, ağızdan yalan söz çıkar ama iyi bir izleyici isen gözler yalan söyleyemiyor. Pişmanlıklar insanın temkinli olmasına neden olabilir. Bu durumlardan korunmanın en güzel yolu "geçmişini tamamen silmektir." Sevmek, insanın ruhunun bir parçasını karşıdakiyle paylaşması. Sevilmek ise, bütün kalbinin bir başkası ile paylaşılmasıdır. Sevilmek çok daha önemli benim için. Bu güne kadar beni sevenlerin kalbini hiç kırmamaya çalıştım. Yanlış anlaşılmalara mahal vermemek için sevgili olan tutku hissetmediğim yakınımdaki sınıf olsun, iş arkadaşı v.s. olsun hepsine kardeş gibi yaklaşmayı uygun görmüşümdür. Hem sevgilimi üzmem, hem de karşımdakilerin kafasında bir soru işareti bırakmak istemem.

Hayatı paylaşmak yeterli değil. Hayatı ruh ikizi gibi yaşamak çok önemli.Tanıdığım ve sözlerine değer verdiğim bir abim vardı böyle bir söz söylemişti, her zaman aklımdadır. "Yengen gittiği zaman, sağ kolum benden ayrılıyor. O geldiği zaman geri dönüyor" demişti. O sözü her zaman hatırlarım.

sen istiyorsun ki ilk görüşte aşık olayım elektrik alayım ona bağlanayım. bence bu pek sağlıklı değil.. yani tamam ilk görüşte etkilenme olabilir ama bu insanın görünüşüne değil, tavrına-gülüşüne-saflığına falan olmalıdır. bence insanları tanımaya çalış. çünkü bu tanışma sırasında huyunu suyunu öğrenirsin, belki hoşuna gider aradığın kişiyi bulursun...