İçim daralıyor. Yardım eder misiniz?

O kadar boş hissediyorum ki artık. Hiçbir his uyanık değil artık bende. Bildiğin hayvan gibi yaşıyorum. Millet gezer tozar bu yaşta. Benim yaptığım internet yemek tuvalet uyumak.. Hayallerimin gerçekleşmeyeceğini bildikçe her şeyden soğuyorum. Konservatuar okuyacaktım güya. Kimse anlamıyorki beni. Kimse desteklemiyor. inanmıyor. Biriside çıkıp ooo bunu çok iyi düşünmüşsün demiyor. Yaptığım bir şey takdir edilmiyor. Dostum yok sevgilim yok. Mlletin sıkıntı taşıyım. Arkadaşlarımı sadece eğlendirmek sıkıntılarını gidermek veya onlara gezecek bir arkadaşları olması için varım ben sadece. Ailem desen maddi her şeyini karşılıyorlar. Allah razı olsun. Ama bir o kadarda sövmedikleri kalıyor. Herşeyi yüzüme vuruyorlar. Aciz bir insanım öyle. Onlar benim oyuncu olmama karşı. Zaten destekleseler şaşardım. bir tek ailem desteklese dünyalar benim olurdu. Maalesef oda yok. Sank bu dünyada yokum. Kimse için değerim yok gibi. Sanki ben hiç üzülmem kırılmam darılmam ağlamam gibi düşünüyor herkes benim için. Ne yapacağımı bilmiyorum. Birinin gelip kurtarmasını bekliyorum heralde. Bu da belki sonsuza kadar olmayacak. Bu yazıyı dün yazdım. Şu an çok sıkıntılıyım acaip. Ağlamak istiyorum. Ağladım zatende. İçimdekileri boşaltmak istiyorum. Biriyle dertleşmek istiyorum. Hiçbiri olmuyor. İntiharmı etsem