Biriyle karşılaşmak isteyip de karşılaşamıyor olmak kader midir?

öyle dimi? burnumun dibinde de değil ama isteyen insan burnunun dibinde bitmez mi? istemiyor belki de sadece. ya da böyle olması gerektiği için. bir hayır olduğu içindir dimi?

yani doğrudan onunla da alakalı olmayabilir? veya sadece beklentilerle yaşadığım için olmayan bir durum. dünyaya verdiğimiz enerjiye mi bağlasam bilemedim. ne zaman beklentisiz yaşasan tepki veremeyecek olsan bile farklı şeyler olur hayatında. karşılaşmak da buna dahil olabilir belki.

sevdiği bir kızla ayrıldı. muhtemelen hala onu düşünüyordur, gerçi epey zaman geçti ama benim cümlelerimi duyduğum zaman ağzından çok şaşırmıştım ama bundan bir anlam çıkarmak doğru değil. aynı şekilde sevsek de farklı kişileri seviyor olabiliriz. ya da aramızdaki bu dengesizlik en büyük düzen de olabilir. ben başka bir semtteyken o benim olduğum yerde ben başka bir şehirdeyken onun tekrardan benim olduğum yere gelmesi ve asla denk düşemememiz.. ya da aynı semtte olduğumuzu hissederken bile elimden hiçbir şey gelmemesi.. yanına gitmeye hakkının olmaması. belki de kendini onun yanına yakıştıramamak. hangimiz bilebiliriz ki kaderimiz olup olmadığını? evli olan çiftler bile boşanıyor, nasıl bileceğiz ki?

iyi de hayatta hiçbir şeyden emin değiliz biz kim arkadaşın eşinden emin? eminse asıl yanlış orada başlıyor. ben ki onun sevdiği insanla asla ayrılmaaycaklaını düşünürdüm. ya herkes ayrılır ama bunlar asla. mümkün değil. yıllardır beraberlerdi. çok farklı bir sevgi vardı aralarında ama oluyor işte. kader dediğin kader değil işte dermiş gibi birşey bu. ama hiçbir şey yapmamak en iyi çözüm mü?

orucu Allah rızası için tutmak daha makbul değil mi? ne bileyim bu orucu tutup da tanık olanı var mıymış?

teşekkür ederim çok.