Saplantılı mıyım, aşık mıyım?

Hemen hemen 10 aydır sevdiğim birisi var. Onu her gördüğüm yerde heyecanlanıyorum saçma sapan hareketler içerisine giriyorum heyecandan. Çok seviyorum ama bir türlü açılmaya cesaret edemiyorum. Yakın arkadaşı olan kızlara içten içe gıcık oluyorum yazdığım şiirlerde, dinlediğim şarkılarda yalnızca o var ve ondan başka erkekler hayatıma girdiğinden beri zerre kadar umrumda değil. Sürekli onu düşünüyorum nerdeyse her gece rüyalarımda, onunla ilgili olmayan rüyalarımdayken bile aklımda o var düşünün. Sizce platonikliğin getirdiği birşeyle onu takıntı haline getirmiş olabilir miyim yoksa bu gerçekten aşk mı? Birde şöyle birşey var saplantılı insanlar için sevdiklerini düşündüğü kişilere zarar gelmesi önemli olmazmış tek istedikleri o kişinin kendilerinin olmasıymış ama o sevdiğim erkeğin bir keresinde burnu kanamıştı alt tarafı burun kanaması çok basit bişey ama resmen içim yanmıştı o gün benim.