En hüzünlü aşk hikayesi?

7. sinifta bir çocukla BirAnda goz gize geldik ve 10 sn kdr oylece baktik. sanki birbirimizin kalbimize artik imzalari atmis gibiydik. Tabi utangac insanlariz ikimiz kimse bir sey soylemedi itiraf falan olmadi sadece bakistik o da ara ara. Lise zamanı ayri liseleri kazandik ayrildik. Ana ayni ilcede yasiyoruz ve bzn birbirimizi gorurduk ve oylece birbirimize bakardik. Lise son biz unv icin ayni dershanedeyiz. sinifta tabu oynarken tahtada ben varim ve bir an olsun ona baktim ana ona tekrar asik oldum cunku gozleri yaşarmış bir sekilde bana gülümseyerek kipkirmizi bakiyodu. Sonra ayrilik ayri unversiteler. Gecen yolda gordum karsi kaldirimlardayiz. O beni gorunce benim kaldirima gecti ve bn cok cekindigim icin karsi kaldirima gectim😥. Iste boyle... onunda bnmde çıktığı kimse olmadi bu zamana kadr... olmuycakda (en azindan benm)

Yaklaşık bir ay konuştuğum çok yakın arkadaşimdi. Cok sevdim ama gerçekten arkadaş olarak bunu ona anlatamadim. Daha doğrusu inanmak istemedi. Ben her sevmiyorum dedikçe o daha çok seviyorum dedi. neyse işte ben bir şekilde bütün bağlarımi koparmaya karar verdim çünkü ikimizde zarar görüyorduk olmayan ilişkiden. Bana hesaplarimi kapatmadan önce bir söz söylemişti hala unutmam. Nasıl ve ne şekilde olursa olsun çok büyük ve affedeyecegimi düşündüğün hataların bile olsa yine gel kabulumsum dedi. Demek ki gerçek aşk gerçek sevgi böyle oluyormuş.