Dünyada başkası yokmuş gibi hissediyorum?

Birini seviyorum ve yıllardır ondan başkasını sevmeyi bırak , kimseyi istemiyorum bile kimseye karşı bir şey hissedemiyorum herkes itici geliyor. Hep en iyisi oymuş gibi ondan daha iyisi mümkün değilmiş gibi hissediyorum (mantıklı baktığım Zaman öyle değil, hatta hiiiç öyle değil ama kalbe dinletemiyorsun.) başkasıyla olma fikri bile ağlatacak duruma getiriyor beni başkasıyla da yapamıyorum. ve şu an sevgilisi var uzun süredir de beraberler ve bu beni daha da kötü yapıyor. (aslında hikaye bu kadar basit değil, bir sürü çetrefilli olay var işin içinde...) kısacası bu durum bana hala çok acı veriyor kurtulmak istiyorum artık ben böyle birisi değildim, karakterime aykırı kendimi tanıyamıyorum artık. O olmamış gibi devam etmek istiyorum, onu umursamamak istiyorum, aklıma gelmesin istiyorum. NE YAPMAM GEREK? Mantıklı olan her türlü öneriye açığım