Şişmanım, zayıflasam beni sever mi?

Hiç hissetmediğim şeyler hissediyorum. Onu 5 senedir tanısam da normalde çok bir sohbetimiz yoktu. OLdukça yakışıklı ama bir o kadar da kendini çevresinden soyutlayan bir tip. Son bir kaç aydır aynı ortamlarda sıkça bulunduğumuz için vakit geçirmeye başladık. Birbirimize takılıyoruz. Şakalaşıyoruz. 5 senedir -lise de dahil- onu hiç tanımadığımı fark ettim.
Yaklaşık 4 aydır da içimde birikti bir çok şey. Onu gördükçe mutlu oluyorum, en ufak bir lafı beni bütün gün gülümsetebiliyor. Saatlerce onda aklım. Çevredeki tüm erkekler artık ot gibi geliyor.
Ama sıkıntılar şunlar ki her ne kadar onun çevresiyle ve erkeklerle sohbetim muhabbetim çok iyi olsa da dış görünüşümün çirkinliği beni üzüyor ve beni asla düşündüğüm şekilde sevemeyecğini anlayıp sürekli üzülüyorum.
Son zamanlarda tekrar uzak davranmaya başladı ve aramızdaki şakalaşmalar ve çocukça hareketlere dayalı ilişki giderek dağıldı. Ben artık rahatça konuşamıyorum bile çünkü artık surat asıyor ya da ilgilenmiyor. En kötüsü de ben onu asosyalliği ve bizimortamımızdaki sessizliğini dağıtmıştım ama şimdi aramızdaki cıvık şakaları başka bir kız arkadaşımla devam ettiriyor. Umrunda olmadığımı fark ediyorum. Kafama kağıt fırlattığı, bana çalım atmayı öğrettiği, masaj yaptığımda kalp attığı zamanlar insanlar şaşırırdı. Ama şimdi bunu her kıza yapıyor ve sadece izliyorum.
İçimde büyük bir boşluk var gibi. Kiloluyum, bu bana arkadaş ortamında zarar vermese de ilk defa nefret ettim bu kadar. Zayıflayacağım ama beni hala sevmemesinden korkuyorum.