Yaklaşık 4 yıldır platonik aşığım...

Lanet olsun ki. Artık gerçekten sıkıldım beklemekten,umut etmekten.Uzun süredir görüşmediğim arkadaşlarım bile aşk durumlarımı sorduklarında aynı cevabı almaktan sıkıldılar.Diğer erkeklere yan gözle bakmaya çalışıyorum ama bir yerde bu adam olmaz diyorum.Sevdiğim adamdaki özellikleri arıyorum herkeste.Onun ise gözü kesinlikle ama kesinlikle dışarıda.Bunu idrak edebiliyorum ama yediremiyorum, inandıramıyorum kalbime.

Hiç bir zaman sevgili aşamasına gelemedik,tam "olduk biz" diyecekken kavgayla sonuçlandı hep, hep.

Bazı dönemlerde artık psikopata bağlayıp mesaj manyağı yaptığım oldu onu, kızdı her seferinde.Haklı, rahatsız ediyorum adamı ama belki bu sefer kötü tepki vermez diye mesaj atıyorum böyle dönemlerde.

Aklımı başıma toplayıp numarasını siliyorum sonra.Sessiz bir döneme giriyoruz bu sefer.Ne bir mesaj ne bir arama geliyor ondan.Sonra sil baştan..Numarasını buluyorum bir yerlerden bir şekilde ve yine, yine..Periyot çarkı gibi dönüp dolaşıp aynı evreleri yaşayıp duruyoruz.

Tam unutmaya azim etmişken giriyor bir yerden hayatıma.

Hastalık derecesine geldi sanırım artık..Kurtulmak istiyorum bu illetten.
Yaklaşık 4 yıldır platonik aşığım...
Cevapla