Severken ayrılmaya cesaret edebilenler var mı?

Sırf espri olsun diye ayrılalım falan diye takılıyordu Sene 2007.. Bir gün eşşek saatime denk geldi ayrılalım deneyelim bakalım olacakmı olmayacakmı diye.. Tamam ayrılalım dedim bozuldu. Ayrıldık. 1 Hafta ağladı yaptığı şakanın aslında yanlış olduğunu anladı pişmanlıklarla geri döndü. Ertesi sene ayrıldık :)) İlerisi olmayacağını bildiğimizden ve birbirimize daha fazla engel olmamak adına..

Evet severken ayrıldım bunun acısı hiç kolay olmadı

1 sene sıkıntısını çektim çünkü çok sevdim ama mecburdum ayrılmaya

onun hayatımdaki yeri hep bir başkaydı çünkü gerçekten aşık olduğum sevdiğim kızdı

onun ilkiydim.

ve beni unutamadığını hala söyler geçmişi çoğu zaman hatırlar

ama artık dönüşü yok ben kimsenin geleceği ile oynayamam bu bana yakışmaz

herşeyin hayırlısı olsun

Karşımdaki kıza çok ama çok fazla güvenmiyorsam ki kimseye bu kadar güvenmem hoşlanmanın ötesine geçtiğinde korkarım iş aşık olma kısmına gelmeden biter, hayatımda istediğim kişiyi silebilecek bir durumda olmayı seviyorum üzülme riskini göze alamam.

ohooo tüm kızlar diyebilirz hiç kimse şimdi itiraz etmes.in kızlar zaten sevdikleri erkeklerle değil daha çok onalrı ezen saymayan sorumsuz erkeklerle birlikte olurlar çok azdır diğer yön...

Severken ayrılmak cesaret işi değildir bence bir insan severken ayrılıyorsa bu kesinlikle çok zaruri bir mecburiyettendir. Aksi halde ayrılıyorsa zaten sevmiyordur. Kimse de beni aksine inandıramaz.

Cesaret değil de içimdeki sevgiye yenildim, sabır taşım çatladı ben yine tuttum, ama bazen mallık haline geliyor bu, dersimi aldım, aklımın köşesinde bir daha ki seferlerde, ayrılmaya odaklanmam gerekiyorsa yapıcam.

haklı gerekceler vardır. mesela ben ilk başlarda istemiştim aşık oldugumda.. kızın ailesi çok zengindi sonra boşver dedim ama sonda tokat gibi çarptı beni :)

köpekler gibi severken ayrıldım sevgilimden 4 yıl önce şuan o kadar mutlu mesudumki anlatamam bunu. ailem istemedi önce sonrasında bende o kızı uygunsuz yakaladım biptir ettim. iyiki etmişim

aramızda mesafeler vardı sırf onu görmek için 3 haftada bir bazen iki hafta da bir izmirden kalkıp istanbula gidiyrdum ailesi izmire gelin vermem seni deince bitirmek zorunda kaldım

Beni yola koyduğunda ayrılmanı sevdim

Kurşunları sevdim beni vurduğunda

Ağlamayı sevdim, unuttuğunda

Yalnız olduğumu anladığımda, ayakta kalmamı sevdim

Yıkılmamı sevdim, seni her hatırladığımda

Ekmeği sever gibi sevdim sensizliği

Oda seviyordu bende seviyordum ayrıldık. Sebep? Ailesi istemedi beni oda 2 yıl dayandı ailesine sonra pes etti.

Buyrun benim. Sonuçta sadece seven bendim. Ama o beni aldattı. Ve severken ayrılmak zorunda kaldım. Şimdi mi şimdi nefret bile etmiyorum..

tam oalrak sevme degil başkası aklımdayken benmle beraber olan bir kzı vardı bu olaydan haberide vardı. onu mutsuz yapıp uzucegimden özür dileyerek ayrıldım