Evlilik bu kadar güzelken boşanmalar neden artıyor?

kimse elindekiyle mutlu olmuyor o zaman, sürekli gözümüz daha yükseklerde öyle mi?

mantığımızla hareket etmiyoruz evlenirken o zaman

ama eskiden böyle olmuyormuş. para olmasa da, monoton da ilerlese boşanmak diye bir kavram yokmuş kimsenin aklında. şimdi en ufak bir sorunda herkes boşanmayı düşünüyor. neden bizim aklımızda bu kadar yer etmiş? çözüm aramak varken dilimizin ucundaki kelime neden boşanmak oluyor?

ama insan evlendiği kişiyle zaten bunları bilerek evlenir. sonra ne değişiyor da insan vazgeçiyor aşkından?

çok doğru düşünüyorsunuz. umarım fikirleriniz doğrultusunda uyum sağlayacağınız biriyle evlenip bir ömür mutlu olursunuz. şaka gibi dün mutluluktan havaya uçanlar daha bir yıl dolmadan boşanma kararı alıyor... Allah herkese doğru kararlar almayı nasip etsin evlenirken de evliliği sürdürürken de

amin amin

aslında kendilerini gösterseler bile bir insanla evlenmeden önce beraber olmak ve evlendikten sonra aynı evde beraber olmak arasında çok fark var. yani asıl sorun tahammülsüzlük, insanların 'ben bunu çekmek zorunda değilim' tarzındaki düşünceleri..

:) çok afedersin anlatamadım; ben beraber olmak derken yani tanışmak gibi, nişanlılık evresi gibi kullandım onu.

halbuki eşit olmak kadın için daha zordur. herkes kendi görevini bilip yerine getirse hem hayat daha kolay olur hem de evlilikler daha güzel yürür.

mesela?

benim kocamla aramdaki ilişki zaten böyle. onun dediği şeye hayır demem asla ama o benim ona yaklaşımımı gördükten sonra zaten bana kıyamaz da benim dediğimi yapar. olması gereken bu zaten, geri kafalılıkla alakası yok.

kes dersem kesersin kısmı biraz hatalı. eskide kaldı demiyorum, eskiden olsa da yanlış şimdi olsa da yanlış. bir erkek olarak size önce Allah tarafından sonra anne-babası tarafından emanet edilen kadını şefkatle sarmanız lazım. 'kes' tabiri o kızın kalbini incitir, kimse de kalbini incitecek birine kalbini emanet etmez

o zaman Allah anlaşabileceğin birini çıkarsın inşallah karşına :)

kadın üstüne düşen görevi yapsa, erkek de öyle belki de bu sorun kalmayacak. bizler hep erkekleştirilerek büyütüldük yeni nesil de öyle büyüyor. yuvayı dişi kuş yapar mantığından ne kadar uzaklaştırılıyorsak o kadar uzaklaşıyor mutlu evlilikler...

aslında kulakları dışarı tıkamak gerekiyor sanırım. kayınvalidem sağolsun eşime sürekli bana yardım etmesini öğütler, eşim de temizlik yaparken de olsa sürekli önümde arkamda dolaşır yardım etmek için. bir gün 'bençalışan bir kadınım neden her işi yapıyorum' desem ne kadar sağlıklı kalabilir ki evliliğimiz.

kesinlikle öyle. ben çalışıyorsam kendim için çalışmıyorum sonuçta. biliyorum ikimiz de birbirimiziçin çalışıyoruz ve yaptığımız her şey ikimiz için :)

amin amin cümlemizin :) sana da nasip etsin

dediklerinizde elbet haklısınız ama insan eğer huzurluysa, onu mutlu etmek için uğraşan, şefkatle yaklaşan bir hayat arkadaşı varsa bütün bunalımların, streslerin üstesinden gelebilir. 24 yaşımda evlendim evet daha çok da zaman geçmedi, evet hayat gerçekten zor, ev geçindirmek çok zor faturası kirası giderleri masrafları ama gece sevdiğinle sarılarak uyuyunca hepsinin üstesinden gelecek gücü kendinde buluyorsun. beraber çalışıyorsun, bir şeyleri beraber kazanıyorsun. para varsa değil sevgi varsa mutlu olur insan. kalp para değil sevgi ister

evet kızlar ekonomik özgürlükleri olmadan evlenmesinler bu zamanda tek maaşla geçinmek çok zor ama o ekonomilerine güvenip de evde kocalarına efendi olmasınlar. evin içinde erkeğin yeri ayrı kadının yeri ayrı. bu zamanda ekonomik özgürlüğünü eline alan kendini kimseye muhtaç görmüyor. ama erkekler evde efendi istemiyor onlara değer veren, kadınlık yapan bir kadın istiyorlar. bir kitapta okumuştum, kadınlar evlerinde eşlerinin sekreteri olmalı yazıyordu. yani kadın tatlı dilli olacak, kocasına karşı gelmeyecek (karşı gelmese de kendi fikirlerini aşkımlı hayatımlı konuşup kabul ettirecek), özgürlüğünü alıp erkekleşmeyecek.

sorun yok o halde :) sonuç olarak evlilik iki taraf da görevini bildiği sürece mikkemmel bir şey :)

yani size göre kimse kimse için vazgeçilmez değil gibi oluyor değil mi..

peki çözüm arayacak olursak?

sanırım sabretme konusunda biraz zorlanıyoruz. kız evlatlar yetiştirilirken, okutulurken 'aman oku, çalış kendi paranı kazan, kocana muhtaç olma' deniyor hep. daha küçük yaşta öğretiliyor insana kocaya muhtaç olmak kötü bir şey diye. halbuki evlilik muhtaç olmaktır, kadın için de erkek için de eşim olmadan olmaz diyebilmektir...

mesela ne tarz istekler?

benim ehliyetim var, evlenmeden önce altımda araba istediğim yere de gidiyordum ama, beni saraylarda yaşatacak altıma son model arabaları verecek sevmediğim biriyle evlenmektense altımdaki arabadan da vazgeçirecek kadar çok sevdiğim ve sevgisini hissettiğim biriyle yaşamayı tercih ettim. kimbilir belki bir gün ikimiz çalışır da kazanırız :) Allah sizin karşınıza düşünceleri temiz, fikirleri mantıklı, kalbi sizin sevginizle dolu olan biri çıkarsın inşallah