Kendimi hiç bir zaman dine yakın hissetmedim

Din öyle bir hal aldı ki, kalben inanılacak birşeyi,beyin ile çok kolay reddedebilecek konuma geldi insanlar inanları yargılamak,inanılan şeyi yermek,inançlara karşı saygısız tutumu modernlik özgürlük gibi alakasız olgular ile bağdaştırmak günümüz insanlarının en fazla yaptığı şeydir senin kendini yakın hissetmemen özentilik değil ama bi halt bilmeden inancı,inananları yargılayanların hepsi özentidir,unutmayın Allah kalp ile inanılıp beyin ile tasdik edilir inananların inanmayanlara tepkisini de çok sevdiğiniz bir insanın yargılanması nasıl hoşunuza gitmiyorsa inanan insanlarında inançlarına karşı fevri tutumlarınıza bu tepkileri göstermesi gayet doğal.Çok düşünün ve düşünüğünüz kadar inanın.

Bir dönem sonra bu düzelir ya da tamamen de kaybolabilir. İlk önce arayışı kendi içinde bulman gerekiyor. O şekilde doğru yönü bulabilirsin a ya da b kişisinin sözleriyle değil. Ancak hissedebildiğin ölçüde inanabilirsin. Tek açıdan bakmak bana da hep çok tuhaf gelmiştir.. Deneyimlerim bu yönde..