Kader kısmet mi yoksa benim pasifliğim mi?

Yıl 2005 lise 2 deyim, bir kıza fena halde aşık oldum, isteyerek ya da herhangi bir girişimde bulunarak değil, öyle tenefüste dolaşırken bir an göz göze geldik ve beni çok savunmasız bir şekilde yakalamıştı.

Benim gerçekten önemli bir kusurum var, ailem ya da başkası herkim olursa olsun sevgimden ölsem dahi sevdiğimi söyleyemiyorum, fena halde utangacım yani bu utangaçlık bir insan bir erkek için çok fazla.

Bahsettiğim utangaçlık saçmalığı yüzünden gidip kıza 2 yıl boyunca tek kelime dahi edemedim, daha sonra facebook'tan bari hiç olmazsa bir yazayım dedim hiçbirşey demeden engelledi, zaten ben de mucize filan beklemiyordum ama en azından şansımı denedim.

Aradan 11 yıl geçti, bu süreçte okuldu iş hayatıydı derken zamanla daha az hatırlar oldum fakat bugüne kadar yani 26 yaşıma kadar hiçbir kızla konuşmadım ya da utangaçlığımdan konuşamadım; boş geldik boş gidiyoruz hesabı.

Bu 11 yıl içerisinde birçok kez kendisiyle irtibat kurmak istesem de hiçbir cevap yazmıyor sürekli beni engelliyordu, geçenlerde bir resmini gördüm galiba nişanlanmış; biraz üzüldüm biraz sevindim sonra da biriktirdiğim resimlerinden bir video slayt yapıp sahte bir facebook hesabından yolladım, izledi mi izlemedi mi bilmiyorum.

Diyorum ki acaba kader mi böyleydi yani benim kendi iyiliğim için kader mi beni engelleyip durdu yoksa benim salaklığım mıydı?

Eskisi kadar olmasa da ara ara rüyalarıma gelir bazen, ses tonunu bile bilmediğin bir insana 11 yıl boyunca aşık olmak ve elinden hiçbirşey gelmemesi bana acaba büyük bir günah işledim de onun cezasını mı çekiyorum diye düşündürüyor, ama böyle bir günah işlemiş olamam; beni hatırlarsınız hani sınıfta hoca soru sorduğunda doğru cevabı bildiği halde söyleyemeyen biri var ya işte o benim, yani hiçkimseye zararı olmayan biriyim, hangi günahın bedeli bu kadar uzun ve ağır olabilir bilmiyorum ki.


Kendisi için hazırladığım video slayt.