İlk aşkınızı hatırlıyor musunuz?

Lise ikide şehrimi değiştirmiştim. İzmirden Mersine taşınmıştık aslen Mersinli olduğum için. Yazıldığım yeni okulum ve kısa süreliğine de olsa kalacağımız evin bulunduğu merkez pek tekin değildi geceleri babayiğit erkeklerden başka kimse olmazdı sokaklarda. Okulun belalı tipi bana aşık olmuştu, çok yakışıklıydı, hareketleri, mimikleri, sertliği o kadar hoştu ki kızlar yerimde olmayı istiyordu. Ama ben ilk önce onu istemiyordum, hem de hiç. Okuldan geç saatte çıkıp eve giderken beni takip ediyordu, elleri cebinde iki üç adım gerimde her gün aynı şey... Zaten okulda en yakın arkadaşları tarafından el üzerinde tutuluyordum... İlk başlarda evinin evime yakın olduğunu düşündüm, ama bu ciddi ciddi onu tanımadığım halde beni takip ettiği gerçeğine dönüşürken sonunda dayanamayıp bağırmıştım neden beni takip ettiğini, onu sapıklıkla suçlayarak. Sen buraları bilmezsin, geldiğin yere benzetme minik serçe demişti, ilk defa saçma sapan da olsa bir diyaloğumuz olmuştu. Hoşuma o kadar gitmişti ki utancımdan bir şey de diyememiştim evime girmiştim sessizce. Her gün böylece arkamdan beni evime girene kadar takip eder, evin kapısını açarken duvara yaslanır izlerdi. Hiç dönüpte konuşmadım, tekin olmadığı için istemiyordum da konuşmak. Yukarı çıkıp camdan gizlice baktığımda eve girdiğimden emin olduğunda geri döndüğünü görüyordum. Bu böyle sürüp gitti. Okulda şans eseri birlikte yapmamız gereken ödevlerle konuşur olmuştuk ama arkadaşların konuşmaları gibi bir diyaloğumuz bile yoktu. Çıkış saatlerinden bahsetmiyorum bile, hiç bir sormadım neden beni evime girene kadar takip ettiğini. Bu böyle giderken havada yağmur vardı, O gün eve girdiğimde ıslak ıslak duvara yaslanıp yağmurun altında sigarasını içerek beni izlemesi beni deli gibi etkilemişti. Camdan baktığımda gitmediğini gördüm, kendime hakim olamayıp aşağı indim ve çekinerek gelmek ister misin ıslanma dedim. Kapının önünde girmesini beklerken beni dışarı çekip öpmüştü, ilk öpücüğümdü ve duyduklarımdan bile o kadar güzel öpüşüyorduki

Karmakarışık
Korkuyordum annem duyacak diye. Daha çocuktum. O da öyle ama çok bağlanmıştıkomik birbirimize. Aramızda 2000 km olduğu halde bir şekilde iletişime geçebildik. Annem öğrenmişti telimi almıştı ve pc mi. Telefon kulubesinden olsun yine ariyordum. 14 yaşımda işe baslamistim orda Laptop var ordan görüşürüz diye. Msn vardı o zamanlar. Seni taşıyamam. Annen seni bana ilerde vermez diye ayrılmıştı. Yıllar geçti hala insan ister istemez özlüyor. Birçok kez dönmek istedi. Hala da yazar. Ama geçmiş ola... Erkut du. Ulaşan Erkut..
Ağladım l*n naptın -.-