Bir kızı seviyorum ama o bana bakar mı -imkansız- ?

Bir kızdan hoşlanıyorum ama o bana bakmaz bile. Onun kadar güzel bir kızın yanında benim gibi mal/tipsiz birinin olması zaten çok absürt geliyor bana. Zaten beni kim sever ki ! Ya ben hoşlanırım o sevmez ya da başkaları hoşlanır benden (imkansız gibi bi' şey başkalarının benden hoşlanması) ben sevemem. Gülüyorlar bana, hak veriyorum aslında ben kimim ki ! Benim birinden hoşlanmaya hakkım yok. Ama hala onun sevgisinin közleri içimde duruyor az da olsa. Artık o közleri alevlendirmek zor benim için. Zaten onun için benim varlığımla yokluğum bir. Bıktım hayattan şimdiden. Lisede okuyorum. Yalnızlığım tek dostum. Onun için ağlıyordum geceleri. Ağlamak çözüm değil ama ne yapayım elimden bu geliyor sadece. Söylemedim ona. Zaten cevabı tahmin edebiliyorum. Ne yapalım belki ilerde daha iyi olurum her yönden...