Kendimi çok beğeniyorum, neden acaba?

Ya arkadaşlar biliyorum çok gıcık bir davranış bu ama elimde eğil, kendimi çok beğeniyorum. Neden böyle düşündüğümü bilmiyorum, ama mesela sokakta güzel bir kız görsem hemen kendimle kıyaslıyorum, ve sonuç olarak kendimi ondan daha güzel bulup devam ediyorum yoluma. Bu sadece bazen böyle değil, hep böyle, mesela yaz aylarında izmirden ve sakaryadan akrabalar gelir bize, onların yanında resmen kendimi prenses gibi hissediyorum, yani çirkin oldukları için falan değil tabii, ama neden böyle yaptığımıda bilmiyorum, o kadar güzel ve yükses görüyorum ki kendimi benden daha az güzel olduğumu düşündüğüm insanlarla konuşmak bile istemiyorum. kendi kendime sınır oluyorum, piskolojik birşey değil bu, herzaman olmuştur, çocukluğumdan beri, halbuki kimse bana çirkinsin falan demedi ömrümce, hani öyle birşey olsaydı, belki çirkin olmama ispatı için diyeceğimde ama yok öyle birşey, kimse beni ne abarttı, nede yerin dibine soktu şimdiye kadar.

Mesela geçen gün sevgilimle sokaktayız, yanımızdan güzel bir kız geçti. Sevgilimde dalga geçmek için ona baktı, sonra bana gülerek `kıskandınmı beni aşkım, o kıza baktım hahaha?` dedi, bende `haha önümü kıskanacağım, benden neyi üstün ki kıskanayım?` dedim, ve sevgilimde hemen `ben sana şaka takılmıştım, seni kızdırmak istedim, neden hemen ciddiye aldın, hem neden sürekli kendini herkesten üstün görüyorsun, tamam güzelsin, ama biraz mütevazı ol, bırakta biz söyleyelim senin güzel olduğunu, böyle çok itici oluyorsun, yazık güzelim yüzünede yansıyacak sonra bu iticilik sana çirkin bile diyemeyeceğim, çünkü çirkin kelimesi bile hafif kalacak...`

Yani aynen böyle söyledi, çok kırıldım, ama buna ramen hala dünyağüzeli olduğumu düşünüyorum. Neden bilmiyorum ama farklı olduğumu düşünüyorum, bıkere herkes gibi öyle standart siyah saçlı kara kaşlı esmer tenli değilim. ya bilemiyorum yani, sevgilimin lafları fazla canımı acıtmadı, çünkü ona katılmıyorum, ben çok güzel olduğumu düşünüyorum, neden rahatsız olduğunuda anlamadım ama neyse.