Platonik aşığım, çok acı çekiyorum...

Üniversiteye gidiyorum, onunla aynı okuldayız, aynı bölüm de. Her gün onu görünce içim kıpır kıpır oluyor, sanki kalbim fırlayacak... Standart şeyler yani... Platonik aşığım, içimi dökecek en yakın arkadaşım bile yok, her şeyi içim de yaşıyorum. O, onu sevdiğimi bilmiyor. Gidipte söylemem zaten biraz utangacım ve cesur değilim. Başka biri ile olsam da olmuyor, aklımda-kalbimde o varken, başkasıyla olma acizliğine giremem, ihanet sayılır bence bu. Arkadaşlar sizce ne yapmalıyım? Aşık olduğum adam ise gerçekten çok anlayışlı, zeki bir insan. Karakterini düşündükçe acım daha da artıyor resmen, onu unutmak istiyorum ben ya. Geceleri uyuyamıyorum bile. Şarkıkolik oldum resmen, hep o aklımda. Sanki sadece o olacak, ondan başkası olmaz gibi geliyor. İşin kötüsü ise çok duygusal ve kırılgan bir insanım, bu işimi daha da zorlaştırıyor. 1,5 senedir durum böyle, bıktım artık! Bıktım ya! Lütfen olgun yorumlar yapın ve git söyle demeyin, o imkansız. :(
Platonik aşığım, çok acı çekiyorum...
Cevapla