Ünlü Bir Türk Futbolcu ve Ünlü Bir Sunucu Çocukken Aynı Sınıftalar. Kimler Bu kişiler Bulun...

90'lı yıllar. Yer Ağrı Anadolu Lisesi. Ortaokul yılları. Ben, Denizli'den sürgün gelmiş basit bir memurun en büyük oğlu. O, bir subayın en tatlı ve tek kızı. Çocukça, kendi halimde sevmişim onu. Asla söyleyemeyecek kadar da utangacım. Bir gün, teneffüs arası, onun doğum günü kutlanıyor öğretmen masasının üzerinde. Haftalığımdan biriktirdiğim harçlığım ancak bir plastik anahtarlığa yetmiş. Masanın başında toplanan kalabalıktaki herkes ona aşık. O ise okul müdürünün oğluna. Hediyeler açıldıkça içim burkuluyor; altınlar, gümüş künyeler, anahtarlı hatıra defterleri. Bir an atılıp, paketsiz anahtarlığı eline tutuşturuyorum. Sadece "Sağol" demekle yetiniyor. Öğretmen sınıfa girince herkes masadan kaçışıyor. Masanın üstünde bir balık anahtarlık unutulmuş. Öğretmen, "Kimin bu" diye soruyor. Kimse sahip çıkmayınca zoruma gidiyor. Ağlayacak gibi oluyorum, "Benim" diyebiliyorum cılız bir sesle. Bir parkta oturup saatlerce ağlıyorum. İsmini defterlerimden yırtıyorum. Sonra tayinleri Kıbrıs'a çıkıyor. Orada girdiği bir güzellik yarışmasıyla şansı dönüyor. Ünlü bir VJ olmuş o artık. Her sabah TV'de gördükçe yumruğumu sıkıp ahdediyorum. Bir gün mutlaka! Ekmek gibi sarıldığım futbol tutuyor elimden. Takımım birinci lige çıkıyor. İki yıl sonra da beni çok daha yukarılara alıyorlar. İki ünlü olmuşuz farketmeden. Ne mahçup halim kalmış, ne suskunluğum. Karşılaşıyoruz bir yerde. "Ben sizin oynayışınıza hayranım" gibi klasik yalaka laflar ediyor. Çoktan unutmuş aynı sınıfta okuduğumuzu. O yılları hatırlatıyorum. Daha bir yalakalanmaya başlıyor. O yalakalandıkça ben yerin dibine sokuyorum onu. Herkesin içinde kıpkırmızı oluncaya kadar. Sırf yıllardır sakladığım o plastik balık anahtarlığa inat! "Görüşelim" dediğinde "Kulubün yasağı var" diyerek yalan atıyorum. Sizin şatafatlı hayatınıza yetişemem ben çapkın VJ. Nerden geldiğimi unutmadım ki daha!