Kuş yuvadan uçtu. Benim gibi bu sorunu yaşayan varmı?

Başlamış gidiyordu herşey. Sanki hiç gitmeyecek kadar seviyor insan. Her okul çıkışında o yağan yağmurda bir taksi çağırıyorum o üşümesin hep sıcak kalsın diye. Sonra yemek yiyoruz. Benim yemeğim soğuyor onu izlemekten. Vakit bulamıyorum yemeye. Bugün farklı bir hareketini yakalarım, farklı bir mimiğini göreyim diye izliyorum onu. Sanki gideceğini hissediyormuş gibi çepeçevre sarıyordum. Eve gitmek istemiyorum. Babasının evine gidip kahvesini içmek istiyorum biran önce. Sadece masum bir öpücük. Başka hiç birşey istemiyorum ondan. Yollarımızın farklı yönde olması bile engeldi. Dünya bile istemiyordu ona yaklaşmamı. Grip olmuş, yaklaşma diyor. Onun acısını anlamak için bol bol öpüyorum. Bende hasta olayım. Aynı ilaçtan içelim diye. Masum gülüşü, komik espirilerini de beraberinde getiriyor. Anlamıyor insan. Neden diye. Neden acaba diyemiyor. Benim kıyamadığıma başkaları nasıl kırıyor? Ömrümü yiyecek hataları kimin için yaptım. Nerelerde hatalıydım. Yok yok bulamıyorum. Hatalarımın yazılı olduğu sayfayı. Ve kuş yuvadan uçuyor. En yakın kuşa gidiyor. Ona sarılıyor. Gidiyor. Yuvayı dişi kuş yaptı. Fakat dağıtan da dişi kuş oldu...