Onu neden sevdiğimi bilmiyorum...

Değerleri sadece yokluklarında anlaşılan insanlar olmayı hazmedemeyiz bir türlü. Değerimizi bilsinler diye kendimizi ortalara da atmayız, kendimize bile itiraf edemediğimiz gururumuzdan.

Sevdiğimiz insanı kolayca incitiveririz. Oysa aklımızın ucundan bile geçmemiştir incitmek. O insanı öyle kendimizle özdeşleştiririz ki, onda eleştirdiğimiz yanlar, aslında kendi kişiliğimizde yontmaya çalıştığımız sivriliklerin birebir kopyasıdır. Yontmaya çalışırız, çünkü; karşımızdaki insana aynaya bakar gibi bakıyoruzdur. Bize kendimiz kadar yakın o insanın sivriliklerini yontmayı başarabilirsek, onu tamamen ' Ben ' leştirebileceğizdir.

Bir insanı sevdiğimiz zaman, yaşamdaki detayların tadına daha çok varmaya başlarız. Ve sonrasında o daha farkındalıkla seçebildiğimiz detayları sevdiğimiz insana anlatırız. Anlatırız ki, aldığımız tat daha da artsın.

iste boyle ezik kizlardan erkekler cabuk sogur, bu cocuk seni birgun terkedecek baskasini buldugunda, erkekler DIK duran guclu kizlari sever, bi kiz bi erkege hic bi zaman belli etmemeli ne kadar sevdigini yoksa bi sekilde erkekler soguyor cunku bunu yapmasi gereken erkektir, erkek kovalamayi sever ;)