Neden eskisi gibi olamıyorum sizce?

her insanın hayatında yaşanan, hatta yaşanması gereken bir evredir. hatta ve hatta ne kadar erken ve ne kadar yoğun yaşanırsa o kadar iyidir. ne de olsa kalıcı olmayacaktır bu durum, ve kişiyi gelecekte çok daha mutlu bir insan yapacaktır.

fırsatlar, her insanın yakınında bir yerlerdedir ve depresif bir insanın inanamayacağı kadar sık bir şekilde karşımıza çıkar. yolda yürürken bize kısa bir bakış atıp gülümseyen biri, belki de hayatımızın fırsatını sunabilecek konumdadır da biz sadece o insanla iletişime geçecek cesareti kendimizde bulamadığımız için o bir anlık fırsatı da pat diye kaçırıveririz ve dahası bunun farkında bile olmayız. bir kuyrukta beklerken, bir mekanda içkimizi yudumlarken, bir stadyumda tezahürat yaparken, bir kuaförde güzelleşirken, kimi zaman da sadece evimizde oturup televizyon izlerken, etrafımızdan onlarca fırsat ya da bilgi geçer gider. bizse hayatımızdan zevk alamadığımız için, o hayatı değiştirme fırsatlarını da habire kaçırırız.

derken bir gün; bir şeyler olur ve hayat güzelleşir. harika bir sevgili, sıcacık bir dostluk, belki bir evcil hayvan, ya da yeni dünyaya gelmiş bir bebek... belki de işyerimizde bir terfi, ya da bazen sadece yeni alınmış şahane bir şey. o şey her neyse; bir anda hayatı daha güzel görmemize sebep olur. özgüvenimiz artar, etrafımızdaki küçük güzellikleri de görmeye başlayıp sabah güneşinden bile zevk almaya başlarız. işte o güzel zamanlarda; bir sabah kalktığımızda, eskiden hayatın ne kadar da boktan olduğunu düşündüğümüzü hatırlarız. artık o hayatı değiştirmek için elimizde bir güç vardır... biz üzerimize düşeni yaptıkça, etrafımızdaki fırsatlar da daha net görünmeye başlar ve elimizden geldiği kadarını değerlendirmeye başlarız. sadece birkaç ay sonra, hayatımızın artık ne kadar da güzel olduğunu görüp seviniriz. eski boktan günlerimizi hatırlayıp, halimize şükrederiz. o güzel zamanlarda yaşadığımız ufak tefek sorunları büyütmemeyi, rahatça üstesinden gelmeyi, aşamadığımız şeyleri de kafaya takmamayı öğreniriz. kendimizle barışırız, üstesinden gelemeyeceğimiz kusurlarımızı kabullenerek bütün enerjimizi daha faydalı işlere harcamaya başlarız.

artık olmuşuzdur. bir zamanlar yaşadığımız o hayattan zevk almama evresinin sonucudur bütün bunlar. yine olsa yine yaparız, hatta ihtiyacımız olduğunda o evreye hiç ıkınıp sıkılmadan pat diye yeniden giriveririz. ne olacaktır ki; yine geçecektir o günler...

Güven sorunun var m Korkularin var bunlari yenmelisin bunlari yenmen icinde kendinle iletisim kurmalisin gelecegin hakkinda kararlar almalisin .

Anlata bildimi