Aşk gürültüden uzak, iki insanın birbirine sığınması mıdır?

bence de aşk tam olarak bu... Gürültüden uzak, iki insanın dünyayı unutup birbirine sığınması...

​Hani şairler de hep öyle benzetmiyor mu zaten? Mesela Cahit Zarifoğlu'nun o içten, mahcup halleri ya da Özdemir Asaf'ın o kalabalıklar içindeki sessizliği hep bu sığınak hissini verir bana. Adamlar resmen aşkı büyük laflarla değil de, iki kişinin kendi arasında kurduğu dışarı ses sızdırmayan o sakin liman gibi anlatmışlar.

​Şu zamane dünyasının koşturmacasında, her şey o kadar gürültülü ve yorucu ki insan cidden bir süre sonra fırtınadan bıkıyor. O yüzden o patırtıyı kapının dışında bırakıp birbirine sığınabilmek... Bundan daha saf ne olabilir ki?

Evet aşk, kalabalıklar içinde bile birbirinin huzuru olabilmek, en çok da birbirinin kalbine sığınabilmektir. ❤️

Bence iki insanın sevgileri ile birbirini aydınlatmasıdır

Gerçekten güzel tarif etmişsiniz. Fakat küçük bir yorumda ben eklemek isterim. Aşk, en sessiz ortamlarda bile aslında birbirine ses olmaktır. Karanlıklar İçinde birbirine Işık olmaktır. 🌹🤍

Özgürce yorum yapmam gerekirse aşk iki insanı dünyadan soyutlayan ve bulutların üzerine çıkaran ama daha sonra hızlı düşüşle gerçek dünyaya geri döndüren gereksiz bir şeydir. Aşkın saf hali olur mu sizce? Aşka inanmak mümkün değildir bence.

Aşk bu dünyada nadir bulunan bir olgudur. Ve en güzeli de etrafında binlerce insan olsa dahi sadece o var diye dünyayı iki kişi hissedip huzuru sağlayan müthiş bir duygu olmasıdır …

Bir nevi evet.

Aşka pek inanmam ama. Evet öyledir

Evet...

Umarım öyledir

Aynen

İki kişilik apayrı bir evrendir