Sevdiğine mi benzemek, yoksa benzerini mi bulmak?

İnsanlar zamanla gerçekten sevdiği kişilere mi benzer, yoksa zaten benzer ruhlar mı birbirini bulur?

Uzun süreli birlikteliklerde veya derin bağ kurulan ilişkilerde insanların zamanla jestlerinin, mimiklerinin, hatta yüz hatlarının bile birbirine benzemesi sıkça dikkat çeken bir durumdur.

Kimi görüşe göre insan hayatındaki kişiden istemsizce etkilenip onun bazı özelliklerini benimser, kimi görüşe göre ise zaten benzer karakterler birbirini çeker. Peki ya sizce?

“ Gittim aradım, öyle buldum demiş bir kişi “
“ Gittim aradım, öyle buldum demiş bir kişi “

(Argo yasak!) Teşekkürler

Sevdiğine mi benzemek, yoksa benzerini mi bulmak?
Cevapla