Dışarıdan kusursuz görünen sevgilim, hakaret ve tehditleriyle beni manipüle mi ediyor?

Kızlar, gerçekten aklınıza ve tecrübelerinize ihtiyacım var. Lütfen beni yargılamadan okuyup fikirlerinizi söyler misiniz? Çünkü ne yapacağımı bilmiyorum. Bir yandan çok seviyorum, diğer yandan yaşadıklarım beni psikolojik olarak çok yıpratıyor.
Sevgilimle ilişkimizin ilk haftaları ve ayları inanılmaz güzeldi. Bana sanki dünyadaki tek kız benmişim gibi davranıyordu. Kendimi çok özel hissettiriyordu, benim için her şeyi yapabilecekmiş gibi görünüyordu. Ama bir anda değişti. Sanki tanıdığım insan gitti, yerine bambaşka biri geldi. Artık en ufak bir şeyde bana kötü davranıyor, hakaret ediyor, beni kırıyor ve hemen “Seni engelleyeceğim” diyor.
Ayrıldığımız bir dönemde başka bir çocukla takipleştim. Ama bu çocukla hiçbir muhabbetim olmadı. Ne ben ona yazdım ne o bana yazdı. Üstelik takipleşmemiz de ayrıldıktan sonra oldu. Buna rağmen sevgilim bunu bahane ederek bana inanılmaz ağır hakaretler, onur kırıcı sözler yazdı. Beni çok kötü hissettirdi. Sanki ona büyük bir ihanet etmişim gibi davrandı. Üstelik takipleştiğim çocuğa da yazdı ve onu da tehdit etti. Yani olay sadece benimle sınırlı kalmadı.
Beni en çok şaşırtan şey şu: Kendisi en ufak tartışmada “Seni engelleyeceğim, bitti” diyor. Ben de artık dayanamayarak “Tamam, engelle o zaman” dediğimde bu sefer beni kaybetmekten korkuyor gibi davranıyor. Ayrıldığımda beni tekrar arıyor, konuşuyor, bazen ters psikoloji uygulayarak beni suçlu hissettiriyor ve yeniden barışmak istiyor. Bir şekilde yine barışıyoruz. Ben de onu çok sevdiğim için söylediklerine inanıyorum, değişeceğini düşünüyorum ve kendimi yine aynı döngünün içinde buluyorum.
İlişkimiz yüzünden çevremdeki insanlarla aramın açıldığı, hayatımdan insanları çıkardığım da oldu. Bazen onun istediği şeyleri yapmaya o kadar alıştım ki kendi düşüncelerimden ve sınırlarımdan vazgeçtiğimi hissediyorum. Bunu isteyerek, mutlu olduğum için değil; onu çok sevdiğim ve kaybetmekten korktuğum için yapıyorum. Sözünden çıkamadığım, manipülasyonuna kapıldığım zamanlar oluyor. İçimde bir şeylerin yanlış olduğunu biliyorum ama ondan kopamıyorum.
Beni asıl yıkan şey, başlarda bana bu kadar güzel davranan insanın nasıl bir anda bu kadar değişebildiğini anlayamamam. Hâlâ onu çok seviyorum. Güzel zamanlarımızı hatırlıyorum ve o eski hâline döneceğine inanmak istiyorum. Ama bir yandan da hakaretleri, tehditleri, sürekli ayrılıkla ve engellemekle korkutması beni tüketiyor.
Şu an hâlâ beraberiz. Bazen bana çok kötü davranan bu insanı kaybetmek istemediğim için kendime kızıyorum. Bir ilişkiyi sürdürmek için bu kadar çabalamam, onun her davranışını tolere etmem normal mi, bilmiyorum.
Sizce bu yaşadıklarım açık bir manipülasyon ve duygusal istismar mı? Bir insanın hem seni kaybetmekten korkup hem de sana bu kadar kötü davranması ne anlama geliyor? Sizce gerçekten değişebilir mi, yoksa ben sadece ilk zamanlardaki hâline tutunup kendimi mi kandırıyorum? Onu çok seviyorum ama bu ilişkiden de kurtulamıyorum. Benim yerimde olsanız ne yapardınız?
Bir de işin en kafa karıştırıcı tarafı şu: Çocuğu dışarıdan görseniz asla böyle biri olduğunu düşünmezsiniz. Ne sigara ne alkol kullanıyor, her gün spora gidiyor, dışarıdan bakıldığında düzenli yaşayan, kendine dikkat eden biri. Onu tanımayan birine anlatsam belki de kimse inanmaz. Ama artık anladım ki her şey sigara, alkol ya da kötü alışkanlıklardan ibaret değilmiş. Bir insanın kendine iyi bakması, spor yapması, zararlı alışkanlıklarının olmaması onun ilişkisinde de iyi bir insan olduğu anlamına gelmiyormuş. İnsan dışarıdan ne kadar düzgün görünürse görünsün, sevdiği insana söyledikleriyle ve davranışlarıyla çok büyük yaralar açabiliyormuş. Ben de galiba en çok bu yüzden yaşadıklarımı kabullenmekte zorlanıyorum. Çünkü dışarıdan gördüğünüz insanla benim özelimde yaşadığım insan sanki iki farklı kişi gibi.