Evlilik sözü verip bir anda başkasıyla evlenen biri gerçekten sevmiş olabilir mi?

Yaklaşık 3 yıl önce uzaktan akrabam olan bir çocukla tanıştım. Aynı ülkede yaşamadığımız için ailemle Türkiye’ye her gittiğimde sık sık görüşüyorduk.

O dönem benim bir sevgilim vardı, fakat bu çocuk bana âşıktı. Ben ona karşı hiçbir şey hissetmiyordum çünkü başkasını seviyordum ve onunla birlikte olmamızın mümkün olduğunu düşünmüyordum. Buna rağmen beni yaklaşık 2 yıl boyunca sevdi ve benden vazgeçmedi. Ben de bunun farkındaydım.

Zamanla kendi ilişkimde sorunlar yaşamaya başladım. Sonra nişanlandım, ancak nişanımı attıktan birkaç ay sonra bu çocuğa karşı hislerimi açmaya karar verdim. Özellikle karakteri, duruşu ve yıllarca benden vazgeçmemiş olması beni etkilemişti. Kendi kendime, “Demek ki insanı gerçekten seven, reddedilse bile vazgeçmeyen insanlar varmış” diyordum.

Ona hislerimi anlattığımda çok mutlu oldu, inanamadığını söyledi. Ancak o sırada yaklaşık 2 yıldır devam eden bir ilişkisi varmış. Bana, benimle birlikte olamayacağını düşündüğü için başka birine şans verdiğini anlattı. Ben de o ilişkide pek mutlu olmadığını düşünüyordum.

Benim hislerimi açıklamamdan kısa süre sonra kız arkadaşından ayrıldı. Ardından yaklaşık bir ay boyunca çok güzel anlaştık, sık sık görüştük ve konuştuk. Hatta bana, “Bu sene Nisan ayında her şeyi hallederiz, hemen düğünümüzü yaparız. Birbirimizi yeterince tanıyoruz, düşünmemize bile gerek yok. Babanla da konuş” diyordu.

Ben Almanya’da, o ise Türkiye’de yaşıyordu. Babam Türkiye’ye gideceği için durumu ona anlattım. Babam da bu evliliğe sıcak baktı ve Türkiye’ye gittiğinde çocukla görüştü.

Ancak bu görüşmeden sonra çocuk, benim Türkiye’ye gelemeyeceğimi ve bu şekilde bir gelecek kuramayacağımızı söylemeye başladı. Hiçbir çözüm yolu aramıyordu. Oysa ben onunla olabilmek için Türkiye’ye taşınmayı bile göze alabilirdim.

Sonunda bana, “Seni buraya getirip ziyan edemem” gibi şeyler söyledi. Yollarımızı ayırmamız gerektiğini belirtti. Telefonda ağlıyordum, içimden hâlâ bir çözüm bulabileceğimizi umuyordum. Fakat o, “Kendine iyi bak, seninle vakit geçirmek güzeldi. Kafanı dağıtırsın, ben de işte kafamı dağıtırım. Benim için üzülme” diyerek konuşmayı bitirdi.

Ve gerçekten de her şey orada bitti. Bir daha ne aradı ne mesaj attı ne de nasıl olduğumu sordu. Benim ne kadar üzüldüğümü bildiği hâlde bir kez bile hâlimi hatırımı sormadı.

Yaklaşık iki ay sonra ailemle Türkiye’ye tatile gittim. İçimde hâlâ küçücük bir umut vardı. Belki karşılaşırız, konuşuruz ve bir çözüm buluruz diye düşünüyordum. Sonuçta daha kısa süre önce benimle evlenmek istediğini söylüyordu. Ancak ne ondan ne de ailesinden hiçbir haber geldi.

Daha sonra başka bir kızla kaçtığını ve tatilden döndükten sonra apar topar düğün yapacaklarını öğrendim. Sonunda gerçekten de evlendi.

Açıkçası yaşadıklarım beni çok büyük bir hayal kırıklığına uğrattı. Beni iki yıl boyunca seven, ben ona açıldığımda mutluluktan havalara uçan ve benimle evlilik planları yapan biri, nasıl oldu da bir anda hiçbir şey yaşanmamış gibi hayatımdan çıktı ve kısa süre sonra başka biriyle evlendi?

Sizce beni gerçekten sevmiş miydi? Yoksa hem beni hem de diğer kızı aynı anda mı idare ediyordu? Hisleri gerçekti de iş ciddiye binince mi geri adım attı? Acaba ailesi, çevresi veya namus anlayışı gibi sebeplerden dolayı mı böyle davrandı?

Beni asıl üzen evlenmiş olması değil; bana umut vermesi, babamla konuşulmasına kadar bu işi ilerletmesi ve ardından hiçbir çözüm aramadan çekip gitmesi. Üstelik ne kadar üzüldüğümü bildiği hâlde bir daha dönüp hâlimi bile sormaması.

Siz bu yaşananlardan ne anlam çıkarıyorsunuz? Sizce bu çocuk neden böyle davrandı?