Yeni tanıştığım adam melek gibi, ben şeytan kaldım yanında. Siz olsanız napardınız?

Eski sevgilim toksikti. Onu çok seviyordum ama kibirliydi, az arayıp soruyordu, bana "bulunmaz Hint kumaşı değilsin" diyordu kalbimi kırıyordu falan. Mesleki olarak ve zekâ olarak kendini çok yüksek görüyordu. Malını mülkünü sayıyordu. Benimkileri soruyordu falan. Beni gostladı yani sebepsiz iletişimi kesti ben de hiç oralı olmadım 1 ay sonra yazdı ben de kızdım defettim.

Ayrılıktan sonra aylarca kendimi toparladım psikolojimi düzelttim. Yeni biriyle tanıştım. Gayet statülü iyi bir işi var. Benden fazla kazanıyor. Buna rağmen hiç kibirli değil. Köyde doğmuş büyümüş. Üniversiteden sonra evlenmiş 3 yıl sonra boşanmış. Karısı boşanmak istemiş. Karısının ailesi varlıklıymış bunun ailesini küçümsemişler. Karısı eve iş stresini getiriyormuş. Karısı onun ailesini eleştirip mesafe koyuyormuş falan. Karısı boşanmak istemiş bu da kabul etmiş. Ev almışlarmış evi kadına bırakmış. İkisi de çalıştığından çocuk olmadığından nafaka olmadan anlaşmalı boşanmışlar. Kadın 2 yıl sonra başkasıyla evlenmiş.

5 vakit abdestli namazlı, Kur'an okuyor, dini kitaplar okuyor, boş zamanlarında yardım derneklerine gidip gönüllü çalışıyor, her ay maaşının belli bir kısmını hayır işlerine harcıyor. Ayda iki kez hafta sonu ailesinin yanına gidip annesine köy işlerinde yardım ediyor. Asla faiz yemiyor. Bu nedenle ev bile alamamış henüz. Her gün spor salonunda spor yapıyor, dışarda yürüyüş yapıyor, yüzüyor. İyi derecede İngilizce biliyor. Çok nazik , kibar. İlgisi düzenli, asla kibir belirtisi yok. Dedikodu gıybet bile yapmıyor. Adam yalan bile söyleyemiyor.

Bense avukatım. Haksız davalar alıp kazanıyorum. Sonra vicdan azabı çekiyorum. Namaz uzun süredir kılmıyorum. Faiz yiyorum. Kripto para , hisse senedi borsası falan ne varsa girdim çok da para kaybettim. İçki içmiyorum ama hediye gelen likörlü çikolataları bile hüpletiyorum. Dedikodu gıybet bende gırla. Eski erkek arkadaşım aradı açmadım ama kafam da karıştı biraz.

Ben bu adamı hak ediyor muyum?