Boşanmak üzere olduğum eşim beni gerçekten seviyor mu, yoksa sadece alışkanlık ve konfor alanı mı?

Biz bu durumu aşalı çok oldu.

Onuda söyledim. Gel bak önce destek alalım belki bize iyi gelir dedim. Sen kararını ver ona göre gideriz diyor. Boşanırsak oğlumun annesi olarak götürürüm evli kalırsak ilişkimiz için götürürm diyor. Ama tutturdu bu hafta dilekçeyi verelim diye

Birde bunu ona anlatın.

Aslında eşim bana sonsuz güvenirdi. Onu çok sevdiğimi bildiği için. Ama eşimin annesi benimle alakalı ona sürekli yok en sevdiğin karın dayıcığında yok annesine veriyor tüm kazanscını. Yok dükkanı büyüteli çok değişti diye diye adamın kafasında şüphe açmış. Eşim beni gizli gizli takip etmeye başlamış. Dükkanıma gelen tüm erkek müşterilerden şüphe duyuyorum artık güvenemiyorum dedi

Yok hayır. Benimle alakalı işte Ayşe çok değişti doğum kilolarını verdi. Saçlarını kestirdi aman diyim saçını kestiren kadın başkalaşır felan demişler. Birde biz uzun zamandır ikimizde alyans takmıyoruz işte yine birisi ya yengeyi gördüm geçen boşandınız mı elinde alyans yoktu üzüldüm felan demiş. Eşimde yok ya oda bende takmıyoruz demiş. Yine bunun üzerine canım adam aman diyim genç güzel boş bırakma demiş. canım saçma laflar. Üzerine ve arada annesinin vesvesesi bizi bu konuma getirdi

Tamamen sanki üzerime oynuyorlar. Bunları bana eşim söylüyor bu arada. Bunlar bir kurluda olabilir. Beni denemek için. Bilmiyorum.

Yok ne konuşulacaksa burada

Büyük konuşmak doğru değil. Asla asla demiyeceksin bu hayatta. Ama bu saatten sonra sanmıyorum. Evet 30 yaşındayım. İnsanlar bu yaşta hala sevgili gibi takılıp sonra evleniyorlar ama bu 8 sene boyunca gönül yorgunluğum çok fazla. Oğluma ve kariyerime odaklanırım. Daha iyi bir hayat için planlama çizerim diye düşünüyorum

Bunun farkındayım. Bunu istiyormuşum diye soracak olursak hayır: ben tüm güzel şeyleri eşimle ve oğlumla yaşamak istiyorum. Ancak bazı şeyler elimizde değil

İyide kafasında herşeyi kuran birisi için ne kadar fedekarlık yapabilirsiniz ki? İnanın bana bu ilişki için çok emek verdim. Beni üzen sadece bu

Doğru. Ben hep kendimi suçladım bu ilişki içinde. O hata yapıp sadece bir özür dileyip devam etti hayatına.

Boşandığımda ya onu her gördüğümde keşke demekten korkuyorum hepsi bu

Bilmiyorum. Sonuçta Türkiye şartlarında kira ödemeden yaşıyoruz öyle ya da böyle çamaşırları yıkanıp ütülenip yerine asılıyor. Canım ödeme var para lazım dediğinde ikiletmeden ıbanına para gidiyor. Bunlar hep konfor alanı. Ben bunlara şu zamana kadar hiç takılmadım. Ama artık kafaya takmaya başladım. Çünkü boşanma konusu açıldı ve direk araba bende velayet bende nafaka yok dedi. Oğlanı istediğin zaman götürüsün ded”

Bu siteye sırf bu soruyu sormak için üye oldum. Burayada googleda sorarak geldim. Yoksa benim böyle şeylerle işim olmaz. İşimde gücümde bi insanım. Ama bazen insan içinde bulunduğu durumu hiç tanımadığı insanların ağzından duymayı tercih edebiliyor. Duygu bağımız olmadığı için siz mantıksal olarak yaklaşıyorsunuz.